منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٧٦

٤.«فرعون از موسى روى برگرداند و گفت جادوگر يا ديوانه است».

٥.«مى گويند او ديوانه است در حالى كه قرآن او چيزى جز مايه يادآورى نيست».

٦.«ما در تو نوعى سبكى انديشه و فكر مى بينيم و گمان مى كنيم كه دروغ مى گويى».

٧.«از دو فرشته چيزى مى آموختند كه به وسيله آن ميان زن و شوهر جدايى بيفكنند».

٨.«ساحران به سجده افتادند و گفتند به خداى موسى و هارون ايمان آورديم».

٩. «و كافران گفتند: اين جادوگرى كذاب است».

١٠.«اين جز جادويى كه فرا آموخته چيزى نيست».

١١.«و گمان ما اين است كه دروغ مى گويى».

١٢.«يا به خدا عمداً دروغ بسته و يا آنكه جنون دارد كه بى اختيار خلاف مى گويد».

١٣.«فرعون گفت: بگذاريد موسى را بكشيم و او پروردگارش را بخواند، مى ترسم دينتان را دگرگون كند يا در اين سرزمين فساد انگيزد».

١٤.«آيا موسى و قوم او را آزاد مى گذارى تا در زمين فساد كنند، و تو و خدايانت را ترك نمايند؟».