(فرحوا بما عندهم) گروه كافر باشد، نه پيامبران زيرا احتمال دوم بسيار ضعيف است . ومقصود از دانش آنان همان آگاهى محدودى بود كه زندگى را، به زندگى دنيا منحصر كرده، و مرگ را پايان عمر انسان مى دانستند از اين جهت به پيامبر مى گفتند قيامت و رستاخيزى در كار نيست.

قارون در سايه دانش خاصى گنج هاى فراوانى به دست آورد. آنگاه كه افراد مؤمن بنى اسرائيل به وى گفتند از طريق اين ثروت سراى ديگر را بطلب و بهره خود را از دنيا فراموش مكن(كه بسيار كم است)و نيكى كن همچنان كه خدا به تو نيكى كرده است و خواهان فساد در زمين مباش كه خدا مفسدان را دوست نمى دارد.[١] (وقتى اين سخنان را شنيد در پاسخ چنين گفت:

(... إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْم عِنْدِى...).[٢]

«من اين ثروت را در سايه دانش خود به دست آورده ام».

قرآن در نقد اين پاسخ يادآور مى شود كه اگر علم براى نجات كافى بود پس چرا ملت هاى پيشين كه از او نيرومندتر بودند هلاك شدند چنان كه مى فرمايد:

(... أَوَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ قَدْأَهْلَكَ مِنْ قَبْلهِِ مِنَ القُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعاً).[٣]

«آيا نمى داند كه خدا ملت هايى را كه از او نيرومندتر و ثروتمندتر بودند نابودكرد».

گذشته از اين از او بايد پرسيد: علم و دانش را چگونه به دست آورده است، جز اين است كه او با نعمت هاى خدا توانسته است آگاهى خاصى از خواص اشيا پيدا كند، و بر طلا و نقره مخلوق خدا دست يابد، حتى

[١] قصص/٧٧.
[٢] قصص/٧٨.
[٣] قصص/٧٨.