در مورد فرعون كه نمونه بارز مخالف رسالت بود، از كلمات «عال» و «علا» و «استكبار» بهره گرفته است، كه همگى حاكى از روحيه ناسازگارى با حق و حقيقت است، زيرا مقام به دست، فقط مقام را به رسميت مى شناسد، حتى حق و حقيقت را براى مقام مى خواهد اينك آيات وارد در اين باره:

١. (...وَإِنَّ فِرْعَونَ لَعال فِى الأَرْضِوَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ).[٢]

«فرعون در روى زمين برترى طلب و خودخواه و از مسرفان بود».

٢. (إِنَّ فِرْعَونَ عَلا فِى الأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً...).[٣]

«فرعون در روى زمين برترى جسته و مردم را گروه گروه نمود (گروهى را به بردگى گرفت)».

٣.(وقارُونَ وَفِرْعَونَ وَهامانَ وَلَقَدْ جائَهُمْ مُوسى بِالبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِيالأَرْضِ وَ ما كانُوا سابِقينَ) .[٤]

«موسى با دلايل روشن به سوى قارون و فرعون وهامان آمد، آنان در زمين كبر ورزيدند».

قرآن گاهى مخالفان را بدون ذكر نام، به استكبار توصيف كرده و مى فرمايد:

٤.(قالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَومِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ

[١] بقره/٢٥٨.
[٢] يونس/٨٣.
[٣] قصص/٤.
[٤] عنكبوت/٣٩.