منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٤٤
١٨.«اين سرگذشت قوم عاد است كه آيات پروردگار خود را انكار كرده و با رسولان او به مخالفت برخاسته و پيرو فرمان هر ستمگر عنودى شدند».
١٩.«اگر شما نبوديد ما ايمان مى آورديم».
٢٠.«شما به ما دستور مى داديد كه به خدا كفر ورزيم و براى او شريكانى قائل شويم».
٢١.«اهل كتاب علماى دين خود را خدايان خود گرفته اند».
٢٢.«گروه كثيرى از آنان (اهل كتاب) را مى بينى كه به سوى گناه و تجاوز به حقوق، و خوردن مال حرام مى شتابند، چه كار بدى انجام مى دهند».
٢٣.«چرا علماى خداپرست و دانشمندان دينى، آنان را از گفتار ناروا و خوردن حرام باز نمى دارند؟ آنها نيز چه كار زشتى انجام مى دهند».
٢٤.«گروهى از آنان كلام خدا را مى شنيدند و پس از انديشيدن آن را تحريف مى كردند».
٢٥.«واى بر كسانى كه كتاب آسمانى را به دست خود مى نويسند. آنگاه مى گويند اين كتاب (تحريف شده) از جانب خدا است، تا آن را به بهاى ناچيزى بفروشند، واى بر آنان از آنچه كه نوشته اند و واى بر آنان از آنچه به دست آورده اند!».
٢٦.«وقتى كتابى از جانب خدا كه تصديق كننده كتابى بود (آيات مربوط به نبوت خاتم) كه همراه داشتند، آمد(به انكار آن برخاستند) و قبلاً به وسيله همين بشارت ها بر افراد كافر نويد پيروزى خود را مى دادند. وقتى آنچه را كه قبلاً شناخته بودند به سوى آنان آمد، به آن كفر ورزيدند پس لعنت خدا بر كافران باد».
٢٧.«به آنان كه كتاب داده ايم (پيامبر) را مانند فرزندان خود مى شناختند،
حقا كه گروهى از آنان در حالى كه مى دانند، حق را پنهان مى كنند».
٢٨.«كسانى كه دلايل و نشانه ها را پس از آن كه براى مردم در كتاب بيان كرديم پنهان مى كنند، خدا و لعنت كنندگان بر آنان لعنت مى فرستند».
٢٩. «كسانى كه آنچه را كه ما در كتاب خود براى مردم فرو فرستاديم مخفى مى سازند، و آن را به بهاى كمى مى فروشند، آنان در حقيقت جز آتش چيزى نمى خورند، و خدا روز قيامت با آنان سخن نمى گويد و آنان را پاكيزه نمى سازد. و براى آنان عذاب دردناكى است».
٣٠.«آنگاه كه پيامبرى از جانب خدا آمد تصديق كننده كتابى بود كه با آنان بود، گروهى از اهل كتاب، كتاب خدا را پشت سر انداختند، گويا از آن اطلاعى ندارند».