«خدا و رسول او را اطاعت كنيد و با هم نزاع نكنيد، كه در نتيجه ضعيف گرديده، و نفوذ كلام و قدرت شما از دست مى رود، و پايدارى كنيد، كه خدا صابران را دوست دارد».

با توجه به اهميت وحدت و اخوت، پيامبر گرامى عنايت عجيبى به وحدت نشان داده كه يادآورى نمونه هايى از آن، سازنده خواهد بود، اينك نمونه هايى را يادآور مى شويم.

١. در جنك با قبيله «بنى المصطلق» پس از پيروزى مسلمانان بر مشركان، ميان دو نفر از مهاجر و انصارى درگيرى لفظى رخ داد. اين دو نفر به شيوه عصر جاهلى، قبيله خود را به كمك خويش طلبيدند. نداى تفرقه افكنى آنان، آن هم در سرزمين دشمن شكست خورده،به گوش پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) رسيد و فوق العاده او را متأثر ساخت. پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: به اين نداهاى خبيثانه اعتنا نكنيد، اين ها شعار جاهلى است. آنگاه براى زدودن انديشه تلخ گروه گرايى از مغز آنان، در همان لحظه كه نيمروز گرم بود، فرمان حركت داده پس از طى يك مسافت طولانى كه كاملاً بى سابقه بود فرمان فرود صادر شد، و از فرط خستگى همه را خواب ربود، به گونه اى كه پس از بيدارى، ازآن حادثه تلخ چيزى، جز به صورت كم رنگ در خاطره ها وجود نداشت، و پيامبر با اين تدبير بار ديگر وحدت اسلامى را تحكيم نمود.[٢]

٢. جوانان اوس و خزرج در پرتو آيين وحدت بخش اسلام، پس از

[١] انفال/٤٦.
[٢] سيره ابن هشام، ج٣، ص ٣٠٣.