منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣١

نزديك ببينند، چنان كه مى فرمايد:

(قُلْ سِيرُوا فِى الأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبينَ) .[١]

و به همين مضمون است آيه ٦٩ از سوره نمل.

گاهى قرآن به صورت عمومى دستور بررسى زندگانى ملت هاى گذشته را داده و مى فرمايد:

(...فَسِيرُوا فِى الأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ).[٢]

«در زمين سير كنيد و سرانجام تكذيب كنندگان را بنگريد».

اين نوع تبليغ آنگاه مؤثرتر خواهد بود كه افراد مورد تبليغ از نظر نوع گناه، شبيه گذشتگان باشند كه طبعاً از نظر كيفر سرنوشت مشابهى خواهند داشت.

و نيز يادآور مى شويم كه همين طور كه يادآورى سرگذشت تبهكاران، مايه بيدارى گروهى مى گردد، يادآورى روزگار خوش اقوامى كه بر اثر طاعت زندگى سعادتمندانه داشتند، نيز موجب گرايش انسانها به سوى هدايت و اطاعت خواهد بود و آيه ياد شده در زير گوياى اين مطلب نيز هست.

(وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِوَذَكِّرْهُمْ بِأَيّامِ اللّهِ إِنَّ فِى ذلِكَ لآيات لِكُلِّ صَبّارشَكُور) .[٣]

«ما موسى را با دلايل روشن خود برانگيختيم تا قوم خود را از تاريكى ها به روشنى وارد سازد، و روزهاى خدا (اعم از نقمت و نعمت) را يادآورى كند، و در يادآورى براى افراد بردبار و سپاسگزار نشانه هاى هدايت است».[٤]