منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٠٨
٧.«بنى اسرائيل را از قيد و بند آزاد ساز، و آنان را شكنجه مكن، ما با معجزه اى از طرف پروردگار به سوى تو آمده ايم، و درود بر پيروان هدايت، به ما وحى شده است كه عذاب الهى بر تكذيب كنندگان آيين خدا و روى گردانان از برنامه هاى الهى است».
٨.«به خدا سوگند آنگاه كه از شهر بيرون رويد در مورد بت هاى شما تصميم مى گيرم».
٩.«با آنان به مشاوره بپرداز و هر موقع تصميم گرفتى بر خدا تكيه كن».
١٠.«بگو اى كافران من نمى پرستم آنچه را كه شما مى پرستيد».
١١.«من خدا را گواه مى گيرم و شما نيز شاهد باشيد. من جز خداى يكتا از خدايان شما برى هستم، آنچه مى توانيد انجام دهيد و مهلت ندهيد».
١٢.«اگر ما به طريقه شما برگرديم پس از آن كه خدا ما را از آن نجات داد، به خدا دروغ بسته ايم».
١٣.«اى مردم هرگاه مقام و يادآورى هاى من به آيات الهى، براى شما قابل تحمل نيست، قدرت خود و شركاى خود را گرد آوريد، تا كارتان براى شما پنهان نباشد آنگاه به زندگى من پايان بخشيد و مهلت ندهيد(ولى اين كار را نمى توانيد انجام دهيد».
١٤.«چرا ما بر خدا توكل نكنيم در حالى كه ما را به راه هاى خودمان هدايت كرده و ما در برابر آزارهاى شما استقامت مىورزيم و متوكّلان بر خدا تكيه كنند».
١٥.«من پاداشى نمى خواهم، پاداش من بر خدا است».
١٦.«از كسانى كه از شما مزد نمى طلبند و خود هدايت شدگانند پيروى كنيد».
١٧.«من براى ابلاغ رسالت خو دمزد نمى خواهم و شما را به زحمت نمى افكنم» .