منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩٩

و باز مى فرمايد:

(وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالبَيِّناتِ...)[١].

«اگر تو را تكذيب كنند، كسانى را كه پيش از تو بودند نيز تكذيب كرده اند و فرستادگان ما به سوى آنان با دلايل روشنى بخش آمده اند».[٢]

نمونه هايى از دعوت هاى همراه با استدلال

در ميان آيات فراوانى كه بيانگر منطق حضرت نوح در تبليغ رسالت خويش است اين آيه به صورت جامع حاكى است كه دعوت او با دليل و استدلال همراه بوده است چنان كه مى فرمايد:

(قالَ يا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَة مِنْ رَبِّى وَآتانِى رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ...)[٣].

«گفت اى مردم! چه مى گوييد اگر من دليلى از پروردگار خود بياورم و او به من از جانب خود رحمت داده باشد؟».

و در سوره نوح براى اولين بار در محيط بشر وجود رابطه ميان عمل انسان و جهان آفرينش در كلام حضرت نوح آمده است آنجا كه مى فرمايد:

(فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفّاراً *يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدراراً * وَ...) [٤]. و تفصيل اين قسمت در گذشته بيان شد.