«اى مردم از خدا آمرزش بخواهيد و سپس به سوى او برگرديد، او ابرهاى باران زا را به سوى شما مى فرستد و بر نيروى شما مى افزايد، با گناه از خدا روى برمتابيد».

٢. (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَاتَّقَوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكات مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ)[٢].

«اگر مردم آبادى ها و شهرها ايمان آورده و از گناه پرهيز كرده بودند، بركات زمين و آسمان را به روى آنان مى گشوديم ولى آنان (پيامبران الهى) را تكذيب كردند، وما آنان رابه مقتضاى اعمالشان مؤاخذه كرديم».

٣. خدا از نوح چنين نقل مى كند:

(فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفّاراً *يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدراراً * وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالوَ بَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنّات وَيَجْعَل لَكُمْ أَنْهاراً).[٣]

«نوح مى گويد: خدايا! من به مردم گفتم: از خدا طلب آمرزش كنيد، او آمرزنده گناهان است(و در اين صورت خداوند) ابرهاى باران زا به سوى شما مى فرستد و شما را با ثروت ها و فرزندان كمك مى كند، وباغ ها و جويبارها در اختيار شما قرار مى دهد».

اين سه آيه و آيات ديگر ، افعال بشر را اعم از زيبا و زشت مؤثر در آفرينش مى داند، گويى جهان خلقت موجود زنده اى است كه مى بيند و مى شنود و از كارهاى بشر تأثر مى پذيرد، و در برابر آن واكنش نشان مى دهد، پيامبران با توجه دادن انسان به چنين سرنوشت هاى زيبا و زشت كه خواه ناخواه دامنگير انسان مى شود او را به سوى ايمان و تقوا و اعمال شايسته دعوت مى كردند.

٢. بيم از نقمت هاى دنيوى

از آيات پيشين استفاده شد كه نه تنها عمل نيك انسان در جلب رحمت الهى مؤثر است بلكه اعمال بد انسان نيز در جهان آفرينش مؤثر مى باشد و

[١] هود/٥٢.
[٢] اعراف/٩٦.
[٣] نوح/١٠ـ١٢.