منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨٦
ترجمه آيات
١.«جز مدتى كوتاه آتش دوزخ ما را نخواهد سوخت».
٢.«از رحمت خدا جز كافران كسى مأيوس نمى گردد».
٣.«خدا پيامبرانى برانگيخت كه مژده آور و بيم دهنده بودند».
٤.«پيامبرانى بر انگيخت مژده بخش و بيم دهنده تا مردم بر خدا حجتى نداشته باشند.(تا حجّت بر مردم، تمام گردد)».
٥.«اى مردم از خدا آمرزش بخواهيد و سپس به سوى او برگرديد، او ابرهاى باران زا را به سوى شما مى فرستد و بر نيروى شما مى افزايد، با گناه از خدا روى برمتابيد».
٦.«اگر مردمِ آبادى ها و شهرها ايمان آورده و از گناه پرهيز كرده بودند، بركات زمين و آسمان را به روى آنان مى گشوديم ولى آنان (پيامبران الهى) را تكذيب كردند، وما آنان رابه مقتضاى اعمالشان مؤاخذه كرديم».
٧.«نوح مى گويد: خدايا! من به مردم گفتم: از خدا طلب آمرزش كنيد، او آمرزنده گناهان است(و در اين صورت خداوند) ابرهاى باران زا به سوى شما مى فرستد و شما را با ثروت ها و فرزندان كمك مى كند، وباغ ها و جويبارها در اختيار شما قرار مى دهد».
٨.«هر نوع ناگوارى كه به شما مى رسد نتيجه كارهايى است كه انجام داده ايد و او از بسيارى از كارهاى ناروا مى گذرد».
٩.«از عذابى كه تنها دامنگير ستمگران نمى شود بپرهيزيد، و بدانيد كه عذاب خدا شديد است».
١٠.«اگر در زندگى دنيوى به تو نيكى برسد از جانب خداست و اگر بدى برسد محصول كارهاى خودت خواهد بود».