راه سوم براى شناسايى نبى راستگو از متنبى دروغگو اين است كه انسان با گرد آوردن قرائن و شواهد، قضيه را يك طرفه سازد و از مجموع آنچه در زندگى و برنامه فرد مدعى نبوت وجود دارد حقيقت را كشف كند. گاهى اين قرائن نتيجه مثبت دارد و مى رساند كه مدعى، راستگو است و گاهى نتيجه منفى داشته و دعوى او را تكذيب مى كند.

امروز در دادگاه هاى جهان براى شناختن مجرم و يا فرد بى گناه اين روش، مورد استفاده قرار مى گيرد. فرض كنيد قتلى رخ مى دهد، پرونده اى تنظيم و پاى گروهى به ميان كشيده مى شود، بازپرسان زبردست با بازجويى هاى متعدد و متنوع مى توانند گنهكار را از بى گناه تمييز دهند مثلاً اگر كسى بخواهد درمورد پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) به جمع قراين بپردازد بايد پيرامون موضوعات ياد شده در زير تحقيق كند:

١. بررسى سوابق زندگى او پيش از بعثت، و اين كه آيا در اين بخش از عمر، انسانى وارسته بوده و انسان گنهكار و آلوده؟

٢. محيطى كه از آنجا برخاسته آيا يك محيط علمى و فرهنگى بوده، يا يك محيط دور از فرهنگ و دانش؟ طبعاً در صورت دوم كتاب او كه قرآن است، نمى تواند محصول محيط علمى او باشد در حالى كه اگر او از ميان يك جامعه تحصيل كرده بر مى خاست تأثير محيط در برنامه هاى او امرى محتمل بود.