٦. همين طورى كه پيامبران و ساحران از نظر انگيزه با هم متمايز مى باشند و از نظر روحيه و اخلاق و ملكات در دو قطب مخالف قرار دارند، پيامبران و دارندگان كرامات، انسان هاى والا و وارسته اى هستند كه در پرونده زندگى آنان، نقطه تاريك و زننده وجود ندارد در حالى كه پرونده ساحر و مرتاض خلاف آن را نشان مى دهد.

پاسخ يك پرسش

از بحث هاى گذشته پاسخ يك پرسش نيز روشن شد و آن اين كه هرگاه مبدأ پيدايش كارهاى خارق العاده، نفس واراده نيرومند انسان است چرا معجزات پيامبران، سحر ساحران را باطل مى كرد؟

پاسخ اين است كه معجزات و انواع ديگر كارهاى خارق العاده در دو امر شريك و شبيهند و در يك چيز متفاوت و ممتازند:

نقطه اشتراك آنها اين است كه:

١. نفس و اراده قوى در انجام كار خارق العاده مؤثر است.

٢. هيچ كار خارق العاده اى بدون اذن تكوينى الهى تحقق نمى يابد.

اين دو مطلب را از دو آيه قرآن به خوبى مى توان به دست آورد.

قرآن در مورد معجزات مى فرمايد:

(...وَما كانَ لِرَسُول أَنْ يَأْتِىَ بِآيَة إِلاّبِإِذْنِ اللّهِ) [١].

«هيچ پيامبرى نمى تواند معجزه اى بياورد مگر به اذن خدا».

[١] مؤمن/٧٨.