منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٤
٦.« فرعون در پاسخ گفت: اگر راست مى گويى معجزه خود را بياور».
٧.«من از جانب پروردگارم به سوى شما معجزه اى آورده ام».
٨.«هرگاه محمّد (صلى الله عليه وآله وسلم) نسبت هاى بى اساسى به ما مى داد او را با قدرت هر چه تمام تر مى گرفتيم و رگ حيات اورا مى زديم و هيچكس از شما مانع و مدافع او نمى شد».
٩.«آيا درباره خدا شك داريد، كه آفريننده آسمانها و زمين است».
١٠.«اگر در آسمان ها و زمين، خدايانى وجود داشت، نظام آفرينش منهدم مى شد».
١١.«آيا بدون علت آفريده شده اند يا خود خالق خويشتن مى باشند؟».
١٢.«مسيح پيامبرى بيش نبود كه پيش از او نيز پيامبرانى آمده و رفته اند و مادر او تصديق كننده شرايع پيشين و نبوت فرزند خود بود».
١٣.«آيا گمان مى كنيد كه شما بيهوده آفريده شده ايد و به سوى ما باز نمى گرديد؟».
١٤.«بگو اگر انس و جن دور هم گرد آيند تا مانند اين قرآن بياورند، نمى توانند مثل آن را بياورند هر چند برخى، برخى ديگر را كمك كنند».
١٥.«هركس پس از اين آگاهى كه بر تو رسيد درباره عيسى با تو مجادله كند، بگو بياييد فرزندان و زنان و خودمان را به مباهله بخوانيم و نفرين خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».
١٦. «آنگاه چوبدست خود را انداخت كه ناگاه به صورت اژدهايى آشكار در آمد».
١٧.«هنگامى كه موسى براى قوم خود آب طلبيد به او گفتيم: با عصايت در آن سنگ بزن ناگاه دوازده چشمه آب از سنگ جوشيد».
١٨.«به موسى وحى كرديم كه عصايت را به دريا بزن، دريا شكاف برداشت».