منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣٢
از جانب خداوند بزرگ كه هرگز قابل قياس با مقامات عادى نيست چه مقام و منصبى بالاتر از اين كه فردى ادعا كند من سفير الهى و نماينده خدا در روى زمين هستم و همه مردم بايد بدون چون و چرا از من پيروى كنند؟
گذشته از اين، صفحات تاريخ گواهى مى دهد كه در ادوار گذشته افرادى جاه طلب براى هوس هاى زودگذر مادى، مدعى رسالت و نبوت شده، وگروهى از ساده دلان را فريب داده اند، و گاهى با دسيسه بازى ها و صحنه سازى ها، محيط كوچكى را تحت نفوذ خود درآورده، و احياناً گروهى ازساده دلان را مطيع ومنقاد خود كرده اند.
روى اين دوجهت بايد مدعى نبوت، با دليل قاطعى همراه باشد.
از اين نظر دانشمندان عقايد براى شناسايى پيامبران، طرق و نشانه هايى را معين كرده اند، كه هر كدام از آنها مى تواند سند زنده اى براى حقانيت ادعاى آنان باشد و اين راه ها عبارتند از:
١. اعجاز:انجام كارهاى خارق العاده به نحوى كه شرح داده خواهد شد.
٢. تنصيص پيامبر پيشين بر پيامبر بعدى.
٣. قرائن و شواهدى كه نبوت مدعى را قطعى مى سازد.
و ما هر يك از طرق را مورد بحث قرار مى دهيم: