منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٠٧
٢٠. (...إِنَّما الْعِلْمُ عِنْدَ اللّهِ وَأُبَلِّغُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ...)(احقاف/٢٣).
٢١. (...يا بَنِى إِسْرائيلَ إِنِّى رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوراةِ...)(صف/٦).
٢٢. (...حَتّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ المَوتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا...)(انعام/٦١).
٢٣. (...فَلَمّا جاءَهُ الرَّسُولُ قالَ ارْجِعْ إِلى رَبِّكَ...)(يوسف/٥٠).
٢٤. (وَاذْكُرْ فِى الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الوَعْدِ وَكانَ رَسُولاً نَبِيّاً) (مريم/٥٤).
ترجمه آيات
١.«آنان كه از رسول و نبى امّى كه او را در تورات و انجيل نوشته مى يابند، پيروى مى كنند...».
٢.«قبل از تو هيچ رسول و نبى را نفرستاديم مگر اين كه هر وقت (براى پيشبرد مقاصد خود) آرزويى نمود، شيطان در آن آرزو مداخله و خدعه كرد».
٣.«در قرآن موسى را ياد كن كه بنده اى مخلَص و رسول و نبى بود».
٤.«خدا پيامبران را نويد بخش و هشدار دهنده بر انگيخت و به همراهشان كتابى را كه به حق دعوت مى كند فرستاد».