منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٧
قرآن، علم مجموعه انسان ها را ناچيز دانسته و مى فرمايد:
(...وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاّ قَلِيلاً).[١]
د. پيامبران و آگاهى از غيب
بخش ديگرى از علم پيامبران را آگاهى آنان از اسرار پشت پرده و به اصطلاح «علم غيب» تشكيل مى دهد، و در اين رابطه آيات بسيارى وجود دارد كه ما در اين جا نمونه هايى را يادآور مى شويم:
١. نوح از چگونگى نسل آينده خبر مى دهد
نوح آنگاه كه پس از سال ها تبليغ و ارشاد، از هدايت قوم خود نااميد گرديد دست به نفرين آنها بلند كرد و چنين گفت:
(رَبّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الكافِرينَ دَيّاراً* إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلاّ فاجِراً كَفّاراً).[٢]
«پروردگارا ! احدى از كافران را بر روى زمين باقى مگذار، زيرا اگر آنان را باقى بگذارى بندگان تو را گمراه كرده وجز فرزندان فاجر و كافر به دنيا نخواهند آورد».
نوح از وقوع دو مطلب در آينده خبر داده است:
١. كافران در آينده ايمان نخواهند آورد و بندگان الهى را گمراه خواهند نمود.
٢. فرزندانى كه از اين كافران متولد خواهند شد، همگى انسان هايى
[١] اسراء/٨٥.
[٢] نوح/٢٦ـ٢٧.