٥. (وَلا تَقُولَنَّ لِشَىء إِنِّى فاعِلٌ ذلِكَ غَداً *إِلاّ أنْ يَشاءَ اللّهُ وَاذكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ وَقُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّى لأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً)(كهف/٢٣ـ٢٤).

٦. (سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى* إِلاّ ما شاءَ اللّهُ إِنَّهُ يعَْلَمُ الجَهْرَ وَما يَخْفى) (اعلى/٦ـ٧).

٧. (وَلَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً) (طه/١١٥).

٨. (فَلَمّا بَلَغا مَجْمَعَ بَيْنِهِما نَسِيا حُوتَهُما...). (كهف/٦١).

ترجمه آيات

١.«ما قرآن را به حق بر تو فرو فرستاديم تا ميان مردم به آنچه كه خدا به تو آموخته است، داورى كنى و هرگز مدافع خائنان نباشى».

٢.«اگر فضل و كرم و رحمت خدا بر تو نبود گروهى از آنها (اهل كتاب) تصميم مى گرفتند كه تو را گمراه كنند، و در واقع خود را گمراه مى كنند و ضررى به تو نمى رسانند، خدا كتاب و حكمت را فرو فرستاده و آنچه را كه نمى دانستى به تو آموخته است، فضل خدا بر تو، بزرگ است».

٣.«شما را امت ممتاز قرار داديم تا بر مردم شاهد باشيد و پيامبر نيز گواه بر شما خواهد بود».

٤.«هرگاه كسانى را ديدى كه آيات مرا استهزا مى كنند از آنان روى برگردان تا به سخن ديگرى بپردازند و اگر شيطان از ياد تو برد، پس از يادآورى، با گروه ستمگر منشين».

٥.«هرگز مگو من چيزى را فردا انجام مى دهم مگر اين كه بگويى اگر خدا بخواهد و خدا را به ياد آر آنگاه كه فراموشى دست داد و بگو اميدوارم خدا مرا به راهى روشن تر از اين هدايت كند».