منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٢
٦.«مگر با شما فرزندان آدم عهد نبستيم كه شيطان را پرستش نكنيد او دشمن آشكارى براى شما است و مرا بپرستيد اين راه راست است و شيطان گروه زيادى از شماها را گمراه كرده است چرا فكر نمى كنيد؟!».
٧.«آنان (پيامبرانى كه در آيات قبل نامبرده شده اند) كسانى هستند كه از نعمت داده شدگان از پيامبران هستند، از ذريه آدم، و از ذريه آنان كه با نوح (در كشتى) حمل نموديم و از ذريه ابراهيم و يعقوب...».
٨.« ما را به راه راست هدايت كن، راه كسانى كه به آنان نعمت داده اى».
٩.(«رسولان الهى) كسانى هستند كه ما آنان را هدايت كرده و برگزيده ايم و هرگاه آيات خداوند بر آنان تلاوت مى شد با ديده گريان روى خاك افتاده و سجده مى كردند».
١٠.«پس از آنان فرزندان ناشايسته اى روى كار آمدند كه نماز را ضايع كردند و از خواسته هاى نفسانى پيروى نمودند و به زودى به نتيجه گمراهى خود خواهند رسيد».
١١.«بگو خدا به انجام بدى ها فرمان نمى دهد آيا آنچه را نمى دانيد به خدا نسبت مى دهيد؟».
١٢.« بگو: اگر دوستدار خداييد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان را بيامرزد كه خدا آمرزنده مهربان است».
١٣.«براى شما در (رفتار و گفتار) پيامبر خدا الگوى نيكويى است، خصوصاً براى كسانى كه به خدا و سراى ديگر اميدوارند و خدا را بسيار ياد مى كنند».
١٤.«براى شما در ابراهيم و كسانى كه با او بودند الگوى نيكو است آنگاه كه به قوم خود گفتند ما از شما و از آنچه كه غير از خدا مى پرستيد، دورى مى جوييم».