منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٧

و باز مى فرمايد:

(أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوح وَمِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهيمَ وَإِسْرائيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنا وَاجْتَبَيْنا...).[١]

« آنان (گروهى از پيامبران كه اسامى آنان در آيات پيشين آمده است) كسانى هستند كه خدا بر آنان نعمت بخشيد، پيامبرانى كه از ذريه آدم و ذريه كسانى كه با نوح بر كشتى حمل شدند و از فرزندان ابراهيم و يعقوب و ذريّه آنان كه هدايت كرديم و برگزيديم مى باشند».

در برخى از آيات در مورد پيامبران واژه «اصطفا» به كار رفته است چنان كه مى فرمايد:

(اللّهُ يَصْطَفِى مِنَ المَلائِكَةِ رُسُلاً وَمِنَ النّاسِ إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ بَصيرٌ) .[٢]

«خدا از فرشتگان و از انسان ها رسولانى را بر مى گزيند، خدا شنوا و بيناست».[٣]

ب. هدايت خاص الهى:

با وجود اين كه هدايت الهى، عمومى و گسترده است ولى درباره پيامبران از هدايت ويژه اى ياد كرده مى فرمايد:

(وَاجْتَبَيْناهُمْ وَهَدَيْناهُمْ إِلى صِراط مُسْتَقيم ).[٤]

«آنان را برگزيديم و به راه راست رهنمون شديم».