با توجه به اين انديشه و عقيده بى پايه اهل كتاب و اصرار آنان بر آن، غالب آيات مربوط به لزوم ايمان به همه پيامبران، ناظر به اهل كتاب است، ولى اين مطلب، مانع از عموميت مفاد آيات نخواهد بود.

واينك بررسى اين آيات:

١.(قُولُوا آمَنّا بِاللّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهيمَ وَإِسماعِيلَ وَإِسْحاقَ وَيَعقُوبَ و الأَسْباطِ وَ ما أُوتِىَ مُوسى وَ عِيسى َوَ ما أُوتِىَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَد مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ* فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدوا وَإِنْ تَوَلَّوا فَإِنَّما هُمْ فِى شِقاق فَسَيْكفِيكَهُمُ اللّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ).[١]

(«شما اى پيامبر و اى مسلمانان، به يهود و نصارى) بگوييد: ما به خدا و آنچه كه بر ما نازل گرديده (قرآن) و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل گرديده و به آنچه به موسى و عيسى و ساير پيامبران الهى داده شده، ايمان داريم،ميان آن پيامبران (از نظر ايمان) فرقى قائل نيستيم و ما تسليم امر پروردگار مى باشيم پس اگر آنان (يهود و نصارى) به آنچه كه شما ايمان آورده ايد، ايمان آورند، هدايت گرديده و اگر روى برتابند پس آنان با شما در نزاع وجنگ خواهند بود و به زودى خداوند، شما را از شر آنان كفايت خواهد كرد (شما را بر آنان غالب مى گرداند) و او شنوا و دانا است.

٢. دومين آيه اى كه بيانگر لزوم ايمان به همه پيامبران الهى است، آيه (٨٦) سوره آل عمران است و از آنجا كه اين آيه كاملاً با آيه (١٣٦) بقره كه قبلاً آن را نقل نموديم مشابهت دارد، نيازى به نقل جداگانه آن نيست.

٣. سومين آيه در اين مورد آيه (١٧٧) سوره بقره است چنان كه

[١] بقره/١٣٧ـ١٣٦.