منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٠

قلمرو تبليغ پيامبران قرار گرفته است و همگى براى بازگو كردن آن اعزام شده اند قرآن به اين حقيقت در آيه هاى ياد شده در زير تصريح مى كند:

١. (إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللّهِ الإِسْلامُ...) .[١]

«دين نزد خدا همان اسلام است».

٢. (ما كانَ إِبْراهيمُ يَهُودِيّاً وَلا نَصْرانِيّاً وَلكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ المُشْرِكينَ).[٢]

«ابراهيم هرگز نه يهودى بود و نه نصرانى، بلكه او مسلمانى بود كه از آيين توحيد پيروى مى كرد و هرگز مشرك نبود».

٣. (وَوَصّى بِها إِبْراهِيمُ بَنيهِ وَيَعْقُوبُ يا بَنِىَّ إِنَّ اللّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلا ّ وَ أنْتُمْ مُسْلِمُونَ).[٣]

«ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را به طريقه ابراهيم سفارش كردند و يعقوب به فرزندان خود گفت : خدا دين خود را براى شما برگزيده، بكوشيدكه بدون اسلام از دنيا نرويد».

٤. (وَجَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِى عَقِبِه لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ) .[٤]

«او (ابراهيم) كلمه توحيد را به عنوان يك سنت ماندگار در نسل خود قرار داد شايد آنان به خدا بازگردند».

اين آيات و آيات همانند آنها مى رسانند كه تمام شرايع آسمانى لباس هاى مختلف بر اندام دين واحد (توحيد) بوده و خدا جز يك دين، دين ديگرى را تشريع نكرده است البته مقصود از اين كه دين خدا از روز نخست تا آخر يك