اين آموزگاران الهى پس از تلقى و دريافت وحى، آن را به خوبى حفظ كرده و به مردم ابلاغ كنند اين مطلب نيز از برخى از آيات قرآن به دست مى آيد چنان كه مى فرمايد:

(وَإِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوح وَإِبْراهيمَ وَمُوسى وَعِيسى ابنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً).[١]

«آنگاه كه ميثاق مربوط به پيامبران را از آنان گرفتيم و نيز از تو و از نوح و ابراهيم و موسى وعيسى بن مريم از همگى پيمان شديد گرفتيم».

در اين آيه هر چند متعلق ميثاق بيان نشده است، ولى احتمال دارد كه مقصود ابلاغ رسالت الهى و سعى و كوشش در گسترش آن و عدم تصرف در مفاد آن باشد و علت اين كه فقط پنج پيامبر را پس از ميان تمام پيامبران نام برده است اهميت و عظمت رسالت آنان و علو مقام و منزلت آنان است.

البته در اينجا احتمال ديگرى نيز هست و آن اين كه اين آيه مربوط به پيمان ايمان (دومين پيمان) باشد، لكن با توجه به اين كه ميثاق به طور مطلق ذكر گرديده و متعلق آن بيان نشده است بهتر اين است كه آن را بر هر دو معنى حمل كنيم، يعنى پيمان ايمان و پيمان امانت در ابلاغ وحى.

در آيه ديگر مى فرمايد:

(عالِمُ الغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً* إِلاّ مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُول فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْن يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً *لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَأَحاطَ

[١] احزاب/٧.