«آيا براى مردم مايه شگفت است كه به مردى از خود آنان وحى كرديم (و به او گفتيم كه) مردم را (از عذاب خدا) بيم ده، و افراد با ايمان را بشارت ده كه براى آنان، نزد پروردگار خود پاداش هاى نيكى است؟».

٢. (كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فى أُمَّة قَدْخَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِى أَوحَيْنا إِلَيْكَ...) .[٢]

«همچنين تو را در ميان گروهى فرستاديم كه قبلاً از آنها جمعيت هايى بوده اند تا آنچه كه به تو وحى كرديم بر آنان تلاوت نمايى».[٣]

با توجه به مطالب ياد شده مى توان گفت: وحى يك معنى بيش ندارد و در قرآن نيز كلمه وحى در همان معنى واحد به كار رفته است چيزى كه هست متعلق هاى آن مختلف است، و در مجموع، يك ملاك، مجوز همه اين استعمال ها مى باشد و آن اين كه:

در همه موارد، اين آموزش يك نوع آموزش مخفى و پنهان همراه با سرعت مى باشد خواه طرف آموزش انسان باشد و يا ساير جانداران وجمادات، و خواه آموزش، مربوط به هدايت انسان ها باشد و يا غير آن، خواه آموزش دهنده خدا باشد و يا غير او.

[١] يونس/٢.
[٢] رعد/٣٠.
[٣] آيات مربوط به وحى تشريعى بسيار است و منحصر به موارد ياد شده نيست، به سوره هاى : انعام/١٩و ١٤٥، اسراء/٣٩، ٧٣ و ٨٦، نحل/١٢٣، فاطر/٣١، شورى /١٣ ، مراجعه نماييد.