بنابر اين كار لانه سازى با آن هندسه شگفت آور و اداره وحراست آن از ورود زنبورهاى متعفن، سپس تلاش هاى شبانه روزى آنان در گلزارها و باغ ها و مكيدن شيره درختان،و تبديل آن به عسل، و قالب سازى ها وبسته بندى هاى مخصوص، همگى كارهاى غريزى است كه به يكى از دو صورت ياد شده در آفرينش او به وديعت نهاده شده است.

قرآن درباره حضرت كليم آنگاه كه در دامن آسيه همسر فرعون قرار گرفت چنين مى فرمايد:

(وَحَرَّمْنا عَلَيْهِ المَراضِعَ مِنْ قَبْلُ...) .[١]

«ما قبلاً بهره گيرى از پستان دايگان را بر او تحريم كرديم » و هر زن شير دارى مى آمد تا او را تغذيه كند او هيچ پستانى را به دهن نمى گرفت وهمه را عقب مى زد.

اين تحريم يك تحريم تشريعى نيست زيرا شرايط تكليف در كودك يكى دو روزه موجود نبود، بلكه به قدرت حق يك نوع بى رغبتى و بى ميلى نسبت به همه مرضعهها در او بوجود آمده بود كه به هيچ پستانى رغبت نداشت و اين يك نوع آگاهى بود كه مى توان از آن به وحى تكوينى(قسم اول) و يا وحى بسان وحى جانداران (قسم دوم) نام برد.

در مورد اين آيه احتمال سومى نيز وجود دارد و آن اين كه آفرينش اين كودك بسان آفرينش حضرت مسيح با ديگر كودكان تفاوت داشت، از اين جهت بى ميلى و بى رغبتى او بسان سخن گفتن حضرت عيسى در گهواره از يك

[١] قصص/١٢.