منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠١
٢. (كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فى أُمَّة قَدْخَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِى أَوحَيْنا إِلَيْكَ...)(رعد/٣٠).
٣. (نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأَمِينُ* عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ المُنْذِرينَ) (شعراء/١٩٣ـ١٩٤).
ترجمه آيات
١.«جبرئيل آن را بر قلب تو نازل كرده تا از فرستادگان باشى (افرادى كه براى هدايت انسان ها مبعوث مى شوند)».
٢.«آيا براى مردم مايه شگفت است كه به مردى از خود آنان وحى كرديم (و به او گفتيم كه) مردم را (از عذاب خدا) بيم ده، و افراد با ايمان را بشارت ده كه براى آنان، نزد پروردگار خود پاداش هاى نيكى است؟».
٣.«همچنين تو را در ميان گروهى فرستاديم كه قبلاً از آنها جمعيت هايى بوده اند تا آنچه كه به تو وحى كرديم بر آنان تلاوت نمايى».
بررسى و تفسير آيات
از واژه هايى كه قرآن در مورد پيامبران به كار برده است، واژه «وحى» است و ما به هنگام بحث درباره راه ارتباط پيامبران با خدا، درباره حقيقت وحى تشريعى سخن خواهيم گفت آنچه در اين جا مطرح است بررسى واژه «وحى» و كاربرد آن در قرآن است كه به گونه اى اقسام ديگر وحى (غير از وحى تشريعى) را نيز تبيين و تشريح خواهيم كرد قبلاً لازم است واژه وحى را در لغت عرب،