مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٩ - رسال١٧٢٨ دولت اسلام
در حرکتاند، [او] راضی نیست که انسان در عالم تربیت و تشریع، خود را از این مسیر خارج کند و در تحت فرمان و قدرت افرادی مانند خود درآید و متابعت کسی را که مانند خود محتاج و زبون است، بنماید و از اطاعت خدا سر باز زند.
قرآن مجید که برنامۀ تکامل نظام تکوین و استعداد در افراد بشر است دین حق را منحصر در اسلام معرّفی میکند، و تمام سننهای ملّی و کیشی و نژادی که بر اثر قدرت افکار پوچ بر طبقۀ عوام تحمیل شده است مردود و محکوم مینماید؛ چنانچه از آیۀ اوّل و دوّم و از هشت آیۀ اخیر این معنا به خوبی مشهود و مبیَّن است.
و در آیۀ سوّم و چهارم خداوند به گروندگان به دین اسلام میفرماید که یکسره با کافران به نبرد برخیزند؛ افرادی که در زمین فتنه و فساد میکنند و بالأخره راه بندگان خدا را بسته، آنان را از هدفهای کامل انسانیّت و وصول به مقام رشد و کمال خود محروم میکنند. امر فرموده است تا با کافران جنگ کنید تا ریشۀ فساد را از بن برکنند تا تشکیلاتی که براساس ظلم و ستم بنا نهاده شده است از میان برود و نظام اطاعت، براساس مولویّت حقّ بچرخد.
و همانطور که در آیۀ ششم ملاحظه میشود فرعونیان از این معنا بیمدارند؛ چون پایههای حکومت خود را بر ستم نهادهاند و از روزی که طلیعۀ پیدایش نظام صحیح انسانی پدیدار گردد سخت در هراسند.
در آیۀ هفتم که بعد از مجاهدات مستمرّ و زحمات جانفرسایی که پیغمبر اکرم برای انقلاب اسلامی در مدّت بیست و سه سال به خود هموار نمودند و اسلام را با تمام خصوصیّات خود از نظام توحید، عقیده، فکر، اخلاق، عمل، مدنیّت و اجتماع، سیاست، اقتصاد، تعلیم و تربیت به جهان عرضه داشتند و مردم دسته دسته به اسلام روی میآوردند، خدا پیغمبر را مخاطب قرار داده میفرماید:
«(ای رسول ما!) از این دین عظیمی که به دست تو کامل شده است و با کوشش تو بهپا خاسته است، مبادا در دل خود گمان بری که تنها به نیروی خود توانستی آن را در میان مردم بگذاری، مبادا تو را خودپسندی فرا گیرد! پاکیزه از