مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٩٠ - عُسفان محل حبس هِشام بن عبدالملک، فرزدق را به جرم قصیده
گوید: ”در دهی در جنوب شهر دمشق به یک فرسخ، مشهد امّکلثوم دختر علی بن أبیطالب و فاطمه سلام الله علیهما است، و گویند نام او زینب بود و پیغمبر صلّی الله علیه و آله او را کنیت امّ کلثوم داد برای مشابهت به خالهاش امّکلثوم دختر پیغمبر صلّی الله علیه و آله؛ و مسجد بزرگی بر آن ساختهاند و بر گرد آن مساکنی است و اوقافی دارد. مردم دمشق گویند: قبر سِتْ امّکلثوم است.“»[١]و[٢]
عُسفان: محل حبس هِشام بن عبدالملک، فرزدق را به جرم قصیده
[معادن الجواهر و نزهة الخواطر، مجلّد ٢] صفحة ٣٧٣:
«عُسْفان (بضمّ العین و سکون السّین المهملتین ثمّ فاء و ألف و نون): فوصلناه مَساءً، و هو مکانٌ مشهور له ذکر؛ و هو الّذی حبَس فیه هِشامُ بن عبدالملک الفرزدقَ الشّاعر لمّا مدَح زینَالعابدین علیهالسّلام بالمیمیّه المشهورةِ، فقال الفرزدقُ یَهجُره:
|
أیَحبِسُنی بین المدینة و الّتی |
إلیها قلوبُ النّاس یهوی منیبُها |
|
|
یُقَلِّبُ رأسًا لم یکن رأسَ سیّدٍ |
و عینًا له حَولاءَ بادٍ عیوبُها»[٣] |
[١]. مترجم گوید: «این مشهد که ابن بطوطه ذکر کرده است، امروز نسبت به زینب کبریٰ میدهند.»
[٢]. جنگ ١٣، ص ٧٦ ـ ٨٠.
[٣]. جنگ ٢٠، ص ٢٣٢.