مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٥ - ابیات ابنآلوسی در مدح نجیب پاشا و سرور بر قتل شیعیان کربلا؛ و پاسخ شیخ عزیز نجفی و حاج میرزا محمود تبریزی
گریخت و هرکه ماند رشته حیات را گسیخت. و الواح را در روضۀ منوّره شکست و دل احباب را خست و کان ما کان و وقع ما وقع. پس از قتل عام قراری در امر ولایت داد، در چهاردهم شهر مزبور مراجعت کرد.
[ابیات ابنآلوسی در مدح نجیب پاشا و سرور وی بر قتل شیعیان کربلا]
ابیات ابنآلوسی در مدح نجیب پاشا و سرور بر قتل شیعیان کربلا؛ و پاسخ شیخ عزیز نجفی و حاج میرزا محمود تبریزی
و ابنآلوسی که از فضلای اهل سنّت و قاضی عسکر محمّد نجیب پاشا بود، این دو شعر را در آنوقت به رشتۀ نظم کشیده است:
|
أ حُسینُ دَنَّسَ طیبَ مَرقَدِکَ الأُلی |
رَفَضُوا الهُدی و عَلَی الضَّلالِ تَرَدَّدُوا |
|
|
حَتّی جَری قَلَمُ القَضاء بِطُهرِها |
یَومًا فَطَهَّرها النَّجیبُ محمّدُ |
و شیخ عزیز ابن شیخ شریف نجفی در جواب گفته است:
|
اِخسَأ عدوَّ الله إنَّ نجیبَکم |
رَفَض الهُدیٰ و عَلی العَمیٰ یَتَرَدَّدُ |
|
|
و لَئن بِه و بکَ البسیطةُ دُنِّسَتْ |
فابْشـِر یُطَهِّرها الملیکُ محمَّدُ |
ایضاً جناب حاجی ملاّ محمود تبریزی در جواب گوید:
|
اِخسَأ عدوَّ الله کُلُّ نجیبِکم |
کیزیدکم شَرِبَ الدِّماء تَعَوَّدُوا |
|
|
هذا ابن هندٍ و المدینةُ و الدَّمُ |
المِهراقُ فیها و النَّبیُّ محمّدُ |
و له أیضًا:
|
تبًّا لأشقی الأشقیاء نجیبِکم |
نَصَبَ الحُسین و فی لَظًی یتخلَّدُ |
|
|
لاتعجبوا ممّا أتی إذ قد أتی |
بصَحیفةٍ مَلعونةٍ یتقلّدُ»[١] |
[١]. جنگ ٢٣، ص٣٧٠.