مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٢ - کشتن سعودیها ٦٠٠٠ نفر را در عید غدیر ١٢١٦ در کربلا و سوزاندن صندوق مطهّر را

و اُصیبَت کربلاء، البلد المقدّس، بعِدّة وقائع فظیعةٍ، منها واقعةُ الوهّابیّ عام ١٢١٦ هجریّ؛ و قد بالغ فی حصارها حتّی دخلها فاتحًا بعد قتالٍ عنیف، فارتکب من فظائع الأعمال ما لا یبلغه الوصفُ، و أسرف فی القتل فلم یرحم کبیرًا لکِبَره و لا صغیرًا لصِغَرِه. و قیل: إنّه قتَل فی لیلة واحدة عشرة آلاف نسمةٍ، ثمّ نهَب خزائنَ القبر الشّریف الّتی ملأها ملوکُ الهند و الفُرس بنفائس الجواهر. و بعدُ حین زارها بعضُ ملوک الهند فبنی علیها سُورًا منیعًا و أقام علیه الأبراجَ، و نصَب فیها آلاتَ الدِّفاع.»[١]

کشتن سعودی‌ها ٦٠٠٠ نفر را در عید غدیر ١٢١٦ در کربلا و سوزاندن صندوق مطهّر را

زنبیل، تألیف الحاج فرهاد میرزا معتمد الدولة، صفحه ٣٤٨:

«مجمل حالات قتل کربلای معلاّ در بار اوّل و ثانی:

عبدالوهاب نامی از اعراب بادیه، در بصره چندی در نزد محمّد اسمی بوجهل رسمی، تلمّذ می‌نمود. پس از چندی از استاد بصری نکول و به اصفهان نزول کرد و از علوم عربیّه و غریبه استحضار به‌هم رسانید، و در احکام شرع بعضی تغییرات به عقیدۀ خود داد و بنای مذهبی جدید مخلوط از عقاید شیعه و سنّی نهاد؛ و مانند اینکه: آرایش روضات متبرکه بدعت است، و گذاشتن مهر در نماز چون سجده بر اوثان است، و به غیر زیارت بیت الله الحرام زیارت سایر بقاع شریفه حرام است.

عبدالعزیز نامی از مشایخ نجد، عقاید او را شنید و به غایت پسندید. چون عبدالعزیز را خیال سروری در سر بود و عروج بر مدارج مهتری به اختراع مذهب جدیدی بهتر می‌دانست، لهذا مصنّفات او را در بلاد نجد شیوع داد و آن قوم

[١]. جنگ ٢٠، ص ٣١٦ ـ ٣٣٢.