مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٦٦ - استدلال سلطان محمّد بر لزوم صلوات بر آل پیغمبر، بدون صلوات بر آل سایر پیغمبران به دو دلیل

که در سنۀ مذکور بعد از برادرش غازان‌خان بر تخت سلطنت نشست؛ و چون به مسامع وی رسید که دین محمّدی صلّی الله علیه و آله و سلّم به مرتبه‌ای ضعیف شده که در نماز بعد از تشهّد، صلوات بر محمّد و آل نمی‌فرستند، خود برخواسته به مسجد جامع سلطانیّه حاضر آمد و حکم به احضار علمای اسلام نموده و از فضایل در باب صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّد سؤال کرد. علما به اتّفاق گفتند که: ”به حکم خدای تعالی صلوات بر محمّد و آل محمّد باید فرستاد.“ و در این‌وقت جمعی از علما گفتند که: ”امام شافعی نماز را بدون صلوات بر محمّد و آل، فاسد شمرده.“ و جمعی گفتند که: ”امام أعظم فرمود: نمازی که صلوات بر محمّد و آل محمّد مقرون نباشد، مکروه است.“

استدلال سلطان محمّد بر لزوم صلوات بر آل پیغمبر، بدون صلوات بر آل سایر پیغمبران به دو دلیل

آنگاه از علما سؤال کرد: ”که چرا بر هریک پیغمبر از آل وی صلوات ذکر نمی‌کنند و در صلوات بر خاتم انبیاء ذکر می‌کنند؟“ چون علما در جواب فرو ماندند، سلطان گفت: ”مرا در جواب این سؤال دو دلیل به خاطر می‌رسد:

اوّل آنکه: چون دشمنان، وی را أبْتَر خواندند ایزد تعالی ابتری را بر ایشان انداخت که نسل ایشان منقطع شده و اگر باشد هم ایشان را کسی نشناسد و نام نبرد؛ و ذریّت آل پیغمبر را این‌قدر رسیدند که تعداد ایشان را جز خدای تعالی دیگری نداند، و در صلوات به متابعت پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم بر ایشان درود می‌فرستد.

و دیگر آنکه: ادیان جمیع انبیاء و رسل و عمل ایشان در معرض نسخ و تبدیل بود و امضای أحکام دین ایشان علی الدّوام لازم نبود، به خلاف دین محمّدی صلّی الله علیه و آله و سلّم که تا قیامت تبدیل و تغییر در آن راه نخواهد یافت؛ پس بر متابعان آن حضرت لازم است که در صلوات، به متابعت، نام مبارک آن حضرت