مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٦٤ - شیعه در ایران از قرن دوّم هجری به بعد رشد نمود

از سلاطین ٤ نفر اسلام آوردند

صفحة ٢١٦: «أسلَمَ مِن ملوک المغول أربعةٌ: تکودار بن هولاکو و تسمّی بأحمد، و غازان بن أرغون بن بغا بن هولاکو و تسمّی بمحمود، و نیقولاوس أخوغازان و تسمّی بمحمّد خدا بنده، و القائان بهادرخان أبوسعید بن محمّد خدابنده.»

در عصر مغول، علمائی بزرگ از شیعه برخاستند

صفحة ٢١٩: «و جملة القول: إنّ مِن أزهی عصور التشیّع کان عصرُ المغولیّة؛ لأنّ الشّیعة انتشقَت طِلقَ النّسیم فی عهدهم، و ظهر علماؤُهم مُناظرین و مُحاجِجین. و کان ذلک العصر یَفخَر بعلماءَ جَهابِذَة، قلّما یجتمع علماءُ کُثرٍ فی عصرٍ مثلِه؛ و هم أمثال آل‌سعید و منهم: المحقّقُ صاحب الشّرائع و العلّامة و أبوه و ابنُه، و آل‌طاوس و منهم: العالمُ البرّ مجد الدّین و السیّدان الشّریفان رضی‌الدّین و غیاث‌الدّین، و کانا نقیبَی الطالبیّین فی العراق فی عهد المغولیّة، و کالخاجا نصیر‌الدّین الطوسیّ إمامِ الفلسفة و الکلام، و الّذی تولّیٰ وزارةَ الأوقاف فی الممالک المغولیّة فی عهد هولاکو، إلی کثیرٍ سواهم.»[١]

شیعه در ایران از قرن دوّم هجری به بعد رشد نمود

[تاریخ الشیعة] صفحة ٢٣٠:

«و صَفوَةُ البیان: أنّ فارسَ فی القرن الأوّل بعد الفتح کانت لاتعرف الوَلاءَ لأهل البیت علیهمالسّلام، و إنّما نبَع فیها التشیّعُ و عرف فیها الوَلاءَ فی القرن الثانیّ فی عهد الأُمویّین، و ظهر فی أُخریات الثّانی، و فی الثالث فی الثلث الأوّل من دولة

[١]. جنگ ٢٠، ص ٣٦٢ ـ ٣٦٩.