مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٤ - راجع به اخبار در شهادت امیرالمؤمنین علیهالسّلام

لایزیدُ علی ثَلاثِ لُقَمٍ و یقول: ”یأتی أمرُ الله و أنا خمیصٌ، و إنّما هی لَیلَةٌ أو لَیلَتان!“ تا آنکه گوید: ”خرَج علیٌّ لِصلاةِ الفَجر، فاستقبله الإوَزُّ یَصِحنَ فی وجهِه.“ قال: فجعَلنا نطرُدُهنّ عنه، فقال:

”دَعُوهنّ فإنّهن نوائِحُ!“ و خرج فأُصیب! و هذا یدلّ علی أنّه عَلِم السَّنةَ و الشَّهرَ و اللَّیلة الّتی یُقتَل فیها!

سیوطی در خصائص الکبری، جلد ٢، صفحه ١٢٤ گوید:

و أخرج الحاکمُ و البَیهقی و أبونعیم عن الزهریّ قال: ”لما کان صباحُ قتلِ علیّ بن أبی‌طالب، لمیُرفَع حَجَرٌ فی بیت المقدس إلّا وُجِد تحته دَمٌ!“ و أخرج أبونعیم من طریق الزّهری عن سعید بن المسیّب، قال: ”صَبیحة یوم قتلِ علیّ بن أبی‌طالبٍ، لمتُرفَع حَصاةٌ مِن الأرض إلّا و تحتها دمٌ عبیطٌ.“»[١]

در غایة المرام، صفحه ٤٨٨، حدیث الخامس عشر، راجع به شهادت امیرالمؤمنین و عیادت حبیب بن عمرو مطالبی است.[٢]

در علی و الوصیّة از صفحه ١٢٥ تا صفحه ١٤٢، حدیث آمدن یهودی را در زمان عمر و سؤالات او را از امیرالمؤمنین علیهالسّلام، و جواب‌های آن حضرت را به چند طریق نقل کرده است. در این حدیث، حضرت إخبار به شهادت خود به واسطۀ ضربه بر فرق سر می‌دهند و یهودی ایمان می‌آورد و اعتراف به مقام وصایت آن حضرت می‌نماید[٣].[٤]

[١]. شیعه در اسلام، سبط‌الشیخ, ص ١١٤.

[٢]. غایة المرام, ج ٥, ص ١٢١.

[٣]. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این حدیث شریف رجوع شود به امام شناسی, ج ١١, ص ٢٤. (محقّق)

[٤]. جنگ ٩، ص ٢٢.