ايشان و كفار نيز مقاتله افتد و از شما يارى طلبند فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ پس بر شما واجبست يارى كردن ايشان‌ إِلَّا عَلى‌ قَوْمٍ‌ مگر بر گروهى مشركان كه باشد بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ‌ ميان شما و ايشان‌ مِيثاقٌ‌ عهد و پيمانى يعنى نقض عهود و معاهده مكنيد وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ‌ و خدا بآنچه ميكنيد از وفاى بعهد و نقض آن‌ بَصِيرٌ بيناست‌ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه كافر شدند بَعْضُهُمْ‌ برخى از ايشان‌ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ دوستان برخى ديگرند در مظاهرت و معاونت و يا در ميراث‌ إِلَّا تَفْعَلُوهُ‌ اگر نكنيد آن را كه فرمودم از پيوستگى با يكديگر و تعاون و دوستى با هم و قطع علايق ميان شما و ميان كفار تَكُنْ فِتْنَةٌ حاصل شود فتنه و چه فتنه‌ فِي الْأَرْضِ‌ در زمين‌ وَ فَسادٌ كَبِيرٌ و فسادى بزرگ در دين يعنى اگر دوست يكديگر نباشند و يارى يكديگر را نكنند مهم ايشان روى بخمول نهد و اهل كفر ظهور كنند و فسادى و فتنه از اين بزرگتر نتواند بود و چون از تعاون و توارث مهاجر و انصار خبر داد و بر ترك آن تهديد فرمود ديگر باره از پاداش هجرت و نصرت ايشان خبر ميدهد و ميفرمايد كه‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه گرويدند بخدا و رسول خدا وَ هاجَرُوا و هجرت كردند وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ و جهاد كردند در راه رضاى خداى و طاعت او وَ الَّذِينَ آوَوْا و آنان كه بعد از تسليم و تصديق جاى دادند اهل هجرت را وَ نَصَرُوا و يارى كردند مر پيغمبر را در قتال با مشركان‌ أُولئِكَ‌ آن گروه‌ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ‌ ايشانند گروندگان‌ حَقًّا براستى و درستى و چون تقسيم مؤمنان فرمود بسه قسم بعد از آن بيان نمود كه كاملان در ايمان آنانند كه تحقيق ايمان خود كرده باشند بتحصيل مقتضاى آن از هجرة و جهاد و بذل مال و نصرت حق در عقب آن بيان پاداش آن ميفرمايد بقوله‌ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ مر ايشان راست آمرزش از خداى‌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ‌ و روزى نيكو بى رنج و منت و خوف نقض و فوت بدون شوب تنقيص و بعد از آن ملحق ميگرداند بايشان در اين اجر كسانى كه متسم شدند بسمت ايشان بقوله‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه ايمان آوردند مِنْ بَعْدُ از پس صلح حديبيه‌ وَ هاجَرُوا و هجرت كردند چون ابو بصير و ابو جندل و غير ايشان‌ وَ جاهَدُوا و جهاد كردند مَعَكُمْ‌ با شما يعنى مدد شما شدند در كارزار با كفار فَأُولئِكَ‌ پس آن گروه‌ مِنْكُمْ‌ از جمله شمااند كه مهاجر و انصاريد يعنى لاحقان‌