تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٨٣ - سوره الأنفال(٨) آيات ١٠ تا ١٩
نعمتى بزرگ كه آن نصرت و غنيمت است و مشاهده آيات داله بر صدق دعواى حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله و در حقايق سلمى از امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نقل كرده كه بلاى حسن آنست كه ايشان را از نفوس فانى گرداند و بعد از فنا بهوية خودشان باقى سازد از قشيرى نقل است كه بلاى حسن آنست كه مبتلا مشاهده مبتلى كند در عين بلا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بدرستى كه خداى تعالى شنوا است استغاثه و دعاى شما را عَلِيمٌ دانا و بينا است بر احوال شما لا جرم دعا را اجابت كرد ذلِكُمْ اينست كار كه ديديد از غلبه اهل حق و مغلوبيت اهل باطل و يا اينست بلائى حسن يا قتل يا رمى و محل آن رافع است بر خبرية اى المقصود او الامر ذلكم وَ أَنَّ اللَّهَ معطوف است بر مبتداى محذوف يعنى مقصود آنست كه خداى مُوهِنُ سست كننده و باطل سازنده است كَيْدِ الْكافِرِينَ مكر و حيله كافران را و چون ان با معمول خود در حكم مفرد است پس خلاصه معنى آنست كه غرض توهين كافران و ابطال حيل ايشان است كه مستلزم ابلاى مؤمنانست و حفص باضافه كيد خوانده يعنى خداى باطل كننده كيد مشركانست آوردهاند كه كفار قريش در وقت خروج از مكه دست در استار حرم زده گفتند كه اللهم انصر من الجندين اهدى الفئتين و اكرم الحربين و افضل الدينين يعنى بار خدايا نصرت كن از اين دو لشگر آن را كه راه يافتهتر اند و از اين دو گروه آن را كه گرامىتراند و از اين دو دين آن را كه فاضلتر است و در روز بدر نيز ابو جهل گفت اللهم اتيا كان افجر و اقطع للرحم و اتانا بما لا نعرف فاجبهه العداة بار خدايا هر كه از ما فاجرتر است و قطعكنندهتر علاقه رحم را و چيزى آورده است بما كه ما آن را نميشناسيم فردا بر پيشانى وى زن و هلاكش كن و بروايت ديگر اللهم انصر احب الفئتين اليك بار خدايا هر گروهى را كه دوستتر است نزد تو او را يارى ده حقتعالى درباره ايشان اين آيه نازل ساخت و بر سبيل تهكم فرمود كه إِنْ تَسْتَفْتِحُوا اگر طلب فتح و نصرت كرديد فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ پس آمد بشما فتح يعنى فتح آن دين كه فاضلتر است و دوستتر وَ إِنْ تَنْتَهُوا و اگر بازايستيد اى كافران باقى مانده در جنگ بدر از كفر و معادات رسول فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ پس آن بهتر است شما را از قتل در اين جهان و عقوبت نيران در آن جهان چه آن متضمن سلامتى دارين است و خير منزلين وَ إِنْ تَعُودُوا و اگر باز گرديد از محاربه مسلمانان نَعُدْ باز گرديم بنصرت ايشان وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ و دفع نكند از شما فِئَتُكُمْ جمعيت و اتفاق شما شَيْئاً چيزى را از بليت و قتل و اسر و عقوبت آخرت وَ لَوْ كَثُرَتْ اگر چه بسيار باشند آن جماعت وَ أَنَّ اللَّهَ و بدرستى كه خداى