تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٦٣ - سوره الأعراف(٧) آيات ٢٠٠ تا ٢٠٦
ايشان يعنى معاصى را در نظر ايشان مىآرايند ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ پس باز نمىايستند از اضلال ايشان و دست تصرف در اغواى ايشان باز نميدارند و ميتواند بود كه ضمير راجع باخوان باشد يعنى كافران نمىپرهيزند از غى و خود را باز نميدارند از آن و ميتواند بود كه مراد باخوان شياطين باشند و ضمير راجع بجاهلان وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ و چون نيارى تو بكافران بِآيَةٍ آيتى از قرآن يا از آنچه اقتراح ميكنند مقارن طلب ايشان قالُوا گويند لَوْ لا اجْتَبَيْتَها چرا فراهم نبافتى آن آيه را از نزد خود هم چو ساير آن چه قرائت ميكنى و يا بر نگزيدى از قبل نفس خود در كشاف آورده كه معناه اجتمعتها افتقالا من عند نفسك و افتقال بمعنى افترا است يعنى چرا فراهم نمىآرى بر وجه افترا كقوله تعالى يقولون إِنْ هَذا إِلَّا إِفْكٌ افْتَراهُ و در تبيان آورده كه اهل مكه بر سبيل تعنت آيتهاى قرآنى مىطلبيدند و تعنت طلب زلتست يعنى ميخواستند تا او عاجز شود از آوردن مثل آن و چون در نزول آن تأخيرى واقع شدى از روى استهزا گفتندى كه چرا خود انشاء و احداث نكردى چنان كه ديگر آيتها اين آيه نازل شد كه چون آيتى از قرآن كه مقترح ايشان است نيارى بايشان گويند چرا خود بر هم نبافتى قُلْ بگو إِنَّما أَتَّبِعُ جز اين نيست كه پيروى ميكنم ما يُوحى إِلَيَ آن چيزى را كه وحى كرده مىشود بمن مِنْ رَبِّي از نزد پروردگار من و من بر بافنده و سازنده آن نيستم هذا اين قرآن بَصائِرُ دليلهاى روشن و حجتهاى باهر است كه بدان حق ديده و صواب دريافته ميشود مِنْ رَبِّكُمْ فرود آمده از نزد پروردگار شما وَ هُدىً و راهنماينده است وَ رَحْمَةٌ و سبب رحمت و نعمت لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ براى گروهى كه ميگروند بخدا و رسول او چه ايشانند كه بآن منتفع مىشوند نه غير ايشان و در آيه دلالت است بر آنكه افعال پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و اقوال او تابع وحى است و جايز نيست كه عمل بقياس و راى خود كند بعد از آن امر ميفرمايد باستماع قرآن بقوله وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ و چون خوانده شود قرآن در نماز فَاسْتَمِعُوا لَهُ پس بشنويد آن را در اسباب نزول آمده كه جوانى انصارى در عقب رسول صلّى اللَّه عليه و آله نماز ميگذارد و هر چه آن حضرت قرائت ميفرمود او نيز ميخواند آيه آمد كه چون امام در نماز قرائت كند شما استماع كنيد و آن را مخوانيد وَ أَنْصِتُوا و خاموش باشيد و با امام تلاوت مكنيد لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ شايد كه شما رحمة كرده شويد يعنى تا بآن متعظ شده بميامن آن مستوجب