بجهت خوف ثعبان و بنى اسرائيل را از آب گذرانيد سيم اعتزاز غلبه كردن آنكه زود باشد كه منع كنم مكذبان و متكبران را از آيات و معجزات خود و صرف ايشان كنم از آن و انبيا را به آن مخصوص گردانم و ظاهر نگردانم آن را مگر بر انبيا چهارم آنكه زود باشد كه منع كنم ايشان را از ابطال آيات هم چنان كه فرعون و اتباع او هر چند جهد كردند نتوانستند كه معجزه موسى را از يد و بيضا و ثعبان و غير آن باطل سازند پس تقدير آيه آنست كه (انى اصرف المبطلين و المكذبين عن القدح فى دلالاتى بما أؤيدها و احكمها من الحجج و البينات) و مرويست كه كافران حاضر ميشدند در موضعى كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله تلاوت قرآن ميفرمودند و مردمان را از استماع آن منع ميكردند و شعر ميخواندند و حكايت‌ها و سخنان پيشينيان را در ميان ميانداختند و حرفهاى بيهوده ميگفتند تا كسى قرآن را نشنود چنان كه حقتعالى از آن حكايت كرد و فرمود وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ‌ حق تعالى از آن منع كرد پنجم آنكه مراد از صرف هلاكست چه صرف آيات از ايشان لازم هلاكت ايشانست پس البته صرف آيات از ايشان شده باشد و بدانكه تقييد تكبر بغير حق جهت آن است كه تا تكبر بحق از اين خارج شود مانند تكبر فقرا بر اغنيا و استغناى اهل تقوى بر اموال و حطام دنيا بعد از آن بيان نهايت انهماك ايشان ميكند در هوى و تقليد و غايت جحود و عناد ايشان بقوله‌ وَ إِنْ يَرَوْا و اگر ببينند اين سركشان و متكبران معاند كُلَّ آيَةٍ هر نشانه كه بنمايم بر وحدانيت خود و صدق انبيا و يا مراد معجزه داله است بر صدق حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله‌ لا يُؤْمِنُوا بِها نگرويد بآن بجهت فرط عناد و جحود وَ إِنْ يَرَوْا و اگر ببينند اين متكبران جاهد سَبِيلَ الرُّشْدِ راه راست و طريق هدايت را مراد معجزات داله است كه مؤدى بطريق حق است‌ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا آن را راه نگيرند و در آن سلوك نكنند و در آن متابعت ننمايند و بنظر تامل در آن ننگرند وَ إِنْ يَرَوْا و اگر ببينند سَبِيلَ الغَيِ‌ راه گمراهى و كجى كه آن پيشه مبطلان باشد كه موافق آراء باطله متكبران باشد يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا آن را راه خود گيرند و پيروى كنند ذلِكَ‌ آن صرف آيات از ايشان بر وجه خذلان و تخليه و با عدم تتبع سبيل رشد و پيروى راه باطل‌ بِأَنَّهُمْ‌ بسبب آنست كه ايشان‌ كَذَّبُوا بِآياتِنا تكذيب كردند آيت‌هاى ما را از معجزات و كتب منزله‌ وَ كانُوا عَنْها و بودند از آن يعنى از نظر كردن در آن بنظر اعتبار و تدبر غافِلِينَ‌ بيخبران مراد غفلت اغراض و عناد است نه‌