تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٢٧ - سوره هود(١١) آيات ٢٠ تا ٢٩
مگر كه جاى او دوزخ باشد من با خود انديشه كردم كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اين را از قرآن ميگويد و طلب آن بايد كرد پس با خود انديشه كردم اين آيه بياد من آمد كه وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ گفتم (صدق اللَّه و صدق رسول اللَّه) پس خطاب بآن حضرت كرده ميفرمايد كه فَلا تَكُ پس مباش فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ در گمان از اين موعد يا از قرآن ظاهر خطاب بحضرتست و مراد امتاند إِنَّهُ الْحَقُ بدرستى كه اينموعد يا قرآن در وعده درست و راستست مِنْ رَبِّكَ از پروردگار تو وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ و ليكن بيشترين مردمان لا يُؤْمِنُونَ نميگروند بآن و تصديق نميكنند بجهت قلت نظر و تدبر از فرط عناد و جحود وَ مَنْ أَظْلَمُ و كيست ستمكارتر يعنى كافرتر مِمَّنِ افْتَرى از آن كه افترا كند و بر بندد عَلَى اللَّهِ كَذِباً بر خداى دروغ را يعنى نفى وحى او كند يا اثبات تنزيل نمايد براى او أُولئِكَ آن گروه مفتريان يُعْرَضُونَ عرضكرده خواهند شد در موقف عَلى رَبِّهِمْ بر پروردگار خود باين وجه كه در موقف عرض حبس ايشان كنند و عرض اعمال كنند بر ايشان وَ يَقُولُ الْأَشْهادُ و خواهند گفت گواهان يعنى حفظه و كرام الكاتبين يا پيغمبران براى هر امتى و يا شهداى هر عصر از ائمه معصومين عليه السّلام يا اعضا و جوارح ايشان گواهى دهند كه هؤُلاءِ الَّذِينَ اين گروه آناناند كه از فرط عناد و جحود كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ دروغ گفتند بر پروردگار خويش باتخاذ ولد و شريك أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ بدانيد كه لعنت خدا عَلَى الظَّالِمِينَ بر ستم كارانست يعنى كافران و مراد از لعنت دور شدنست از درگاه قرب حق اين تهويل عظيم است از آنچه احاطه كند ايشان را از عظم عذاب و عقاب و روز حساب بجهت ظلم ايشان بكذب و افترا بر خدا پس در صفت ايشان ميفرمايد كه الَّذِينَ آنان كه از فرط عناد يَصُدُّونَ بازميدارند مردمان را عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ از راه خدا يعنى از دين اسلام كه طريق موصل است برحمت بى غايت او بوسيله اطماع و تهديد و غير آن از اسباب مضله وَ يَبْغُونَها و وصف ميكنند راه خداى را عِوَجاً بكجى و انحراف از حق و صواب و يا طلب اهل آن ميكنند تا ايشان را برده از آن راه برگردانند وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ و حال آنكه ايشان بدانسراى هُمْ كافِرُونَ ايشان ناگرويدگانند تكرير ضمير جهت تاكيد كفر ايشان است بآخرت و فرط انكار بعث و نشر و عقاب و ثواب
أُولئِكَ آن گروه كافران لَمْ يَكُونُوا