تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤١٦ - سوره هود(١١) آيات ١ تا ٩
داشتن راز دل مراد آنست كه دشمنى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را در درون دل ميگيرند لِيَسْتَخْفُوا تا پنهان دارند مِنْهُ از خداى سر خود را و رسول و مؤمنان را بر آن مطلع نگردانند ابن عباس فرموده كه آية در شان اخنس بى شريق آمده و او مردى بود شيرين منظر و شيرين سخن چون رسول را ديدى سخن نيكو گفتى و مدحها كردى و لاف يك جهتى زدى و در دل خلاف آن انديشيدى و عياشى باسناد خود از ابى جعفر عليه السّلام روايت كرده كه جابر بن عبد اللَّه گفت چون مشركان رسول را ديدندى از غايت نفاق و عداوت سر در پيش افكندندى و جامه بر سر و روى خود بپوشيدندى تا آن حضرترا نه بينند و حضرت ايشان را نه بيند حقتعالى فرمود كه ايشان منعطف ميشوند بر كفر و نفاق و عداوة پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله تا آن را از خداى بپوشانند أَلا حِينَ بدانيد كه آن هنگام كه ايشان يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ در سر كشند جامهاى خود را و بر فراش خود جاى گيرند يَعْلَمُ خداى ميداند ما يُسِرُّونَ آنچه پنهان ميكنند در سينهها وَ ما يُعْلِنُونَ و ميداند آنچه آشكار ميكنند بزبانها و سر و علانيه ايشان نسبت بعلم او يكسانست پس چگونه اخفا ميكنند بر او آنچه ميترسند كه آشكار شود إِنَّهُ عَلِيمٌ بدرستى كه او دانا است بِذاتِ الصُّدُورِ باسرارى كه در سينهها است و گويند ذات الصدور دلهااند و حقتعالى مضمرات آن را ميداند الجزء الثانى عشر من الاجزاء الثلاثين بعد از آن در بيان احاطه علم او بامور خفيه مىفرمايد وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ و نيست هيچ جنبنده در زمين مراد جميع حيواناتاند إِلَّا عَلَى اللَّهِ مگر كه بر خداست رِزْقُها روزى آن از روى تفضل و رحمة ايراد لفظ على كه مفيد وجوبست در شرع بجهة تحقق وصول رزق است بمرزوق و حمل بندگان بر توكل بر او و گفتهاند على بمعنى من است يعنى روزى همه از خداست يا بمعنى الى است يعنى روزى مفوض بحق تعالى است اگر ميخواهد بسط كند و اگر ميخواهد قبض فرمايد وَ يَعْلَمُ و ميداند خداى مُسْتَقَرَّها قرارگاه حيوانات را در حين حياة وَ مُسْتَوْدَعَها و آرام گاه او را بعد از وفات در كشاف آورده كه مستقر مسكن و مأواى حيواناتست از زمين و آب و هوا و مستودع موضع قرار ايشانست قبل از استقرار چون صلب و رحم و بيضه كُلٌ همه كه ياد كرده شد از دواب