بدوزخ و سوگند مى‌خوردند كه خداى بندگان و شبانان را بر ما تفضيل نكند قالُوا گويند ايشان را اهل اعراف كه شما كه در عذابيد ما أَغْنى‌ عَنْكُمْ‌ دفع نكرد از شما عذاب را جَمْعُكُمْ‌ كثرت انصار شما يا جمع مال شما وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ‌ و آنچه بوديد كه گردن كشى ميكرديد بر خلق از سخن حق يعنى جميعت و استكبار شما مانع عذاب نشد پس اهل اعراف اشاره كنند بسوى بلال و عمار و سلمان و حباب و صهيب و امثال ايشان رضى اللَّه عنهم و كافران را گويند أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ‌ نه اين گروه آنانند كه در دنيا أَقْسَمْتُمْ‌ سوگند ميخوردند كه البته‌ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ خداى هرگز بايشان نرساند بخشايش خود را و حالا برحمت حق در جنت‌اند پس متوجه عصاة اهل ايمان شده گويند و يا چون اصحاب اعراف از اين سخن فارغ شوند حقتعالى بكرم خود ايشان را فرمايد كه‌ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ در آئيد در بهشت‌ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ‌ هيچ ترسى نيست بر شما از مخاويف و شدايد وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ‌ و نه شما اندوهناك شويد از فوت مطالب و مقاصد و گويند كه قايل اين قول ملائكه باشند و قول اول از صادق عليه السّلام مرويست‌

ابن عباس فرموده كه چون اهل اعراف به بهشت در آيند دوزخيان را طمع فرح بعد اليأس پديد آيد گويند خدايا ما را خويشانند در بهشت دستورى ده كه با ايشان سخن گوئيم حقتعالى امر فرمايد ببهشتيان تا در دوزخ نگرند چون نگاه كنند خويشان خود را نشناسد چه خلقت ايشان متغير شده باشد اما دوزخيان ايشان را بشناسند و بنام و كنيت ايشان را بخوانند و از ايشان طعام و شراب بهشت خواهند چنان كه ميفرمايد كه‌ وَ نادى‌ أَصْحابُ النَّارِ و آواز دهند دوزخيان‌ أَصْحابَ الْجَنَّةِ بهشتيان را و توقع كنند أَنْ أَفِيضُوا آنكه بريزيد عَلَيْنا مِنَ الْماءِ بر ما از آب بهشت آن مقدار كه تشنگى ما را ببرد اين دليل است بر آنكه جنت فوق دوزخ باشد أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ‌ يا بدهيد ما را آنچه روزى كرده است خدا شما را از ساير اشربه يا انواع طعام تابان دفع گرسنگى خود كنيم و بنا بر آنكه مراد انواع طعام باشد كلام از قبيل علفتها تبنا و ماء باردا خواهد بود قالوا گويند بهشتيان در جواب ايشان كه‌ إِنَّ اللَّهَ‌ بدرستى كه خداى‌ حَرَّمَهُما حرام كرده است طعام و شراب بهشت را عَلَى الْكافِرِينَ‌ بر ناگرويدگان‌ الَّذِينَ اتَّخَذُوا آنان كه فرا گرفتند دِينَهُمْ‌