تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٣ - سوره الأعراف(٧) آيات ٤٠ تا ٤٩
پروردگار ما از مثوبات حَقًّا از روى راستى و درستى فَهَلْ وَجَدْتُمْ پس آيا شما يافتيد ما وَعَدَ رَبُّكُمْ آنچه وعده كرده بود آفريدگار شما از عقوبات حَقًّا بى شك و شبهه ما وعدكم نگفت هم چنان كه ما وعدنا تا متناول جميع آن چيزى باشد كه او سبحانه وعده فرمود از بعث و حساب و عقاب و ساير اهوال قيامت چه ايشان مكذب همه آن بودند و ديگر آنكه مساهمه كرده از موعودات همه آن مخصوص بايشان نبود چون بعث و حساب و نعيم اهل جنة القصه چون اهل جنت اين را بگويند قالُوا گويند دوزخيان كه نَعَمْ آرى يافتيم چنان كه خدا فرموده بود فَأَذَّنَ پس آواز دهد مُؤَذِّنٌ آواز دهنده بَيْنَهُمْ ميان بهشتيان و دوزخيان أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ بدرستى كه لعنت خداى عَلَى الظَّالِمِينَ براى كافران است كه وضع عبادت كردهاند در غير موضعش الَّذِينَ يَصُدُّونَ آنان كه باز ميداشتند مردمان را عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ از راه خدا اين صفت مقرره ظالمين است و يا منصوب و يا مرفوع است بذم يعنى ظالمان آنانند كه مردمان را از دين اسلام منع ميكردند وَ يَبْغُونَها و طلب آن ميكردند عِوَجاً از روى كجى و ناراستى و منحرف شدن از آن يعنى القاى شبهه و تلبيس ميكردند در ميان مردمان و بايشان چنان فرا مينمودند كه اين راهى كج است و طريقى نامستقيم عوج بكسر عين مستعمل است در معانى و اعيان غير منتصبه و بفتح در اعيان منتصبه چون حايط و رمح وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ و ايشان بسراى آخرت كافِرُونَ ناگرويدگانند و بدانكه در اين مؤذن خلافست نزد بعضى مالك است كه خازن دوزخست و جمعى ديگر بر آنند كه صاحب صور اسرافيل است كه مؤذنست و از امام رضا عليه السلم مرويست كه مؤذن امير المؤمنين على ابن ابى طالب است صلوات اللَّه عليه و اين روايت على بن ابراهيم در تفسير خود آورده باين عبارت كه
حدثنى ابى عن محمد بن فضيل عن الرضا عليه السلم المؤذن هو امير المؤمنين
على عليه السلم و ابو القسم خسكانى باسناد خود از محمد بن حنفيه روايت كرده كه از پدر بزرگوار خود (ع) روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه
انا ذلك المؤذن
يعنى امير المؤمنين ع فرمود كه اين مؤذن من باشم و نيز باسناد خود از ابى صالح نقل كرده كه ابن عباس فرموده كه ان لعلى فى كتاب اللَّه اسماء لا يعرفها الناس منها قوله فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ فهو المؤذن بينهم يعنى على بن ابى طالب (ع) را در كتاب خدا اسمهايى هست كه مردمان او را نشناسند و