تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٩٣ - سوره التوبة(٩) آيات ٦٠ تا ٦٩
واحد اطلاق ميكنند بمعنى نفس طايفه و مؤيد اينست كريمه وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ چه از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم مرويست كه
اقل من يحضر عذابهما و احد من المؤمنين
بعد از آن از حال و مال اهل نفاق خبر ميدهد كه الْمُنافِقُونَ مردان منافق كه سيصد نفر بودند وَ الْمُنافِقاتُ و زنان منافقه كه صد و هفتاد بودند بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ برخى از ايشان از برخى ديگرند يعنى همه مشابه يكديگرند در نفاق و شقاق و بعد از ايمان و يا در تكذيب سوگند خوردن بخدا كه از شمااند پس اين تقرير قول حقتعالى است كه و ما هم منكم و ما بعد اين در حكم دليل است بر آن چه دلالت ميكند بر مضادت حال ايشان بحال مؤمنان و هو قوله يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ ميفرمايند بكار زشت كه آن كفر است و معاصى يا تكذيب پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ و باز ميدارند مردمان را از نيكويى كه ايمانست و طاعت يا تصديق و متابعت حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ و فرا ميگيرند دستهاى خود را يعنى فرو ميبندند از خيرات و صدقات و سلمى گفته كه از معاونت ضعفا و ارباب حاجات يا از رفع آن براى دعا و مناجات و در انوار گفته كه قبض يد كناية است از بخل يعنى امساك اموال خود ميكنند از انفاق آن در مرضات اللَّه و جبائى گفته كه امساك آن ميكنند از جهاد در راه خدا نَسُوا اللَّهَ ترك كردند فرمان بردارى خداى را جل جلاله و ياد كردن او فَنَسِيَهُمْ پس فرو گذاشت خدا ايشان را و باز داشت فضل و لطف خود را از ايشان ذكر نسيان بطريق ازدواجست چه نسيان بر او سبحانه جايز نيست پس مراد لازم آنست كه آن تركست إِنَّ الْمُنافِقِينَ بدرستى كه منافقان از زن و مرد هُمُ الْفاسِقُونَ ايشانند بيرون رفتگان از دايره ايمان و كاملان در تمرد فسوق از دايره خير و احسان وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وعده داده است خدا مردان منافق را وَ الْمُنافِقاتِ و زنان منافقه را وَ الْكُفَّارَ و ناگرويدگان را از مرد و زن نارَ جَهَنَّمَ آتش دوزخ خالِدِينَ فِيها در حالتى كه جاويدان باشند در آن هِيَ حَسْبُهُمْ آن آتش بس است ايشان را براى عقوبت و جزاء در اين دليل است بر عظم عذاب دوزخ وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ و دور كرده است خدا ايشان را از رحمت خود و ايشان را خوار و ذليل گردانيده وَ لَهُمْ و مر ايشان راست در آخرت عَذابٌ مُقِيمٌ عذابى پاينده كه انقطاع نيابد يا در دنيا عذابى پيوسته دارند كه آن تعب نفاق و رنج و حسد است و ترس فضيحت كَالَّذِينَ اى منافقان هستيد شما مانند آنان كه بودند مِنْ قَبْلِكُمْ پيش از شما يعنى امم ماضيه كه بر كفر و نفاق