حفظ كند، شايسته نجات است و اگر راه خطا برود، از راه بهشت منحرف شده است كسى كه در دنيا سر بزير و در آخرت سربلند باشد، بهتر از كسى است كه در دنيا سربلند و در آخرت سربزير باشد، و كسى كه دنيا را بر آخرت برگزيند به دنيا نخواهد رسيد و آخرت را نيز از دست خواهد داد!
فرشتگان از منطقِ جالب «لقمان» در شگفتى فرو رفتند.
«لقمان» اين سخن را گفت و به خواب فرو رفت، و خداوند نور حكمت در دل او افكند، هنگامى كه بيدار شد، زبان به حكمت گشود! ...». «١»
***
٢- گوشه‌اى از حكمت لقمان
بعضى از مفسران در اينجا به تناسب اندرزهاى «لقمان» كه در آيات اين سوره منعكس است قسمت‌هائى از سخنان حكمت آميز اين مرد الهى را بازگو كرده‌اند كه ما فشرده‌اى از آن را در اينجا مى‌آوريم:
الف- لقمان به فرزندش چنين مى‌گفت: يَا بُنَيَّ إِنَّ الدُّنْيَا بَحْرٌ عَمِيقٌ، وَ قَدْ هَلَكَ فِيهَا عَالَمٌ كَثِيرٌ، فَاجْعَلْ سَفِينَتَكَ فِيهَا الإِيمَانَ بِاللَّهِ، وَ اجْعَلْ شِرَاعَهَا التَّوَكُّلَ عَلَى اللَّهِ، وَ اجْعَلْ زَادَكَ فِيهَا تَقْوَى اللَّهِ، فَإِنْ نَجَوْتَ فَبِرَحْمَةِ اللَّهِ وَ إِنْ هَلَكْتَ فَبِذُنُوبِكَ!:
«پسرم! دنيا درياى ژرف و عميقى است كه خلق بسيارى در آن غرق شده‌اند، تو كشتى خود را در اين دريا، ايمان به خدا قرار ده، بادبان آن را توكل بر خدا، زاد و توشه‌ات را در آن تقواى الهى، اگر از اين دريا رهائى يابى به بركت رحمت خدا است، و اگر هلاك شوى به خاطر گناهان تو است». «٢»