همچون كوه بودى كه تندبادها آن را از جاى نمى‌جنبانند و توفان‌ها آن را جا به‌جا نمى‌كنند. آن گونه كه پيامبر خدا فرمود، در كار خدا نيرومند بودى، در نزد خويش فروتن بودى و نزد خدا بس بزرگ! در زمينْ بزرگ و در آسمانْ با شكوه بودى.

كسى را در تو جاى عيبجويى نبود و نه گوينده‌اى را درباره تو جاى بدگويى. احدى را در تو طمع براى ناحق نبود و براى هيچ‌كس نزد تو ملاحظه‌كارى و سازش نبود. ناتوانِ زبون و خوار، نزد تو نيرومند و عزيزْ بود تا آن كه حقّش را بستانى، و نيرومند عزيزْ نزد تو خوار و ناتوان بود، تا حق را از او بستانى [و به صاحبش برسانى‌]. نزديك و دور در نگاه عادلانه و حقّ تو يكسان بودند. كارِ تو حق بود و راستى و مدارا و سخنت، حكمِ قاطع بود و حتمى.

فرمان تو حكمت بود و دورانديشى، و انديشه‌ات دانش بود و تصميم. به وسيله تو دينْ اعتدال يافت و مشكلْ آسان گشت و آتش [فتنه‌ها] خاموش شد، و به وسيله تو اسلام و مؤمنانْ نيرو گرفتند. بسيار پيش رفتى و پيشى گرفتى و آيندگانِ پس از خود را به رنج و زحمت شديد افكندى. داغ مصيبت تو در آسمانْ بزرگ به شمار آمد و مصيبت تو مردم را خُرد كرد. إنا للّه وإنا إليه راجعون!

خدايا! قاتلان امير مؤمنان را لعنت كن. خدايا! قاتلان حسن و حسين ٨ را لعنت كن. خدايا! آنان را عذاب كن، به كيفرى كه احدى از جهانيان را آن گونه عقوبت نكرده‌اى. عذاب خويش را بر آنان به‌خاطر مخالفت و دشمنى‌اى كه با واليان امرِ تو داشتند، دوچندان كن. آنان را عقوبتى كن كه به هيچ‌يك از آفريدگانت فرود نياورده‌اى.

خدايا! بر قاتلان پيامبرت و فرزندان پيامبرت و بر قاتلان امير مؤمنان و قاتلان ياوران او و قاتلان حسن و حسين ٨ و ياران اين دو و هركس از مردم كه با دودمان محمّد ٦ و شيعيان آنان به دشمنى و جنگ برخاسته است، عذابى دوچندان وارد كن، در پايين‌ترين طبقه دوزخ كه هرگز عذاب از آنان كاسته نشود و پيوسته در كام عذاب باشند، مطرود از رحمت حق، سرافكنده نزد پروردگارشان، كه پشيمانى و خوارى دراز مدّت را به چشم ببينند، به‌خاطر آن كه عترت پيامبرانت و فرستادگانت و بندگان صالح تو را كه پيرو آنان‌اند، كشته‌اند.

خدايا! آنان را در نهانِ نهان و آشكارِ آشكارا در آسمان و زمينت لعنت كن. خدايا!