دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٣ - حديث

٣١٥٦. المعجم الأوسط به نقل از ابن عبّاس: آيه «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد»، درباره على ٧ نازل شده است و منظور، محبّت در دل مؤمنان است.

٣١٥٧. امام على ٧: مردى مرا ديد و گفت: اى ابوالحسن! سوگند به خدا كه براى خدا تو را دوست مى‌دارم. نزد پيامبر خدا برگشتم و از سخن آن مرد، وى را آگاه كردم. پيامبر خدا فرمود: «اى على! شايد كار خيرى براى او انجام داده‌اى؟».

گفتم: سوگند به خدا، كار خيرى براى او انجام نداده‌ام.

پيامبر خدا فرمود: «سپاس، خدايى را كه دل مؤمنان را به‌گونه‌اى قرار داده كه به تو دوستى مى‌ورزند».

پس اين كلام الهى نازل شد: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به‌زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد».

٣١٥٨. تذكرة الخواص به نقل از ابن عبّاس، درباره آيه: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به‌زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد»: اين محبّت را خداوند براى على بن ابى طالب ٧ در دل مؤمنان قرار داده است.

ر. ك: ج ١٢ ص ١٧٣ (مهرورزى به امام على).