دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٩ - حديث

«خداوند بر جبرئيل و ميكائيل، وحى كرد:" من بين شما دو تن، برادرى قرار دادم و عمر يكى از شما را طولانى‌تر از ديگرى كردم. كدام‌يك از شما، برادرِ خود را بر خويش مقدّم مى‌دارد؟".

هر دو، مرگ را ناگوار شمردند. خداوند به آن دو وحى كرد:" چرا شما همچون ولىّ من، على بن ابى طالب نيستيد؟ بين او و محمّد، فرستاده خويش، برادرى برقرار كردم. وى او را در زنده بودن، بر خويش مقدّم داشت و بر جاى وى بيدار ماند تا او را با خونش حفاظت كند. هر دو به زمين فرود آييد و او را از دشمنانش محفوظ داريد".

جبرئيل ٧ فرود آمد و بالاى سرِ آن حضرت نشست و ميكائيل ٧ پايين پاى او. جبرئيل مى‌گفت: آفرين، آفرين! چه كسى مانند توست، اى پسر ابو طالب؟ خداوند به وى بر فرشتگانش مباهات مى‌كند.

پس خداوند، اين آيه را نازل كرد: «و از ميان مردم، كسى است كه جان خود را براى خشنودى خدا مى‌فروشد، و خدا نسبت به بندگان، مهربان است».

٣١٣٩. تفسير الفخر الرازى در تفسير همين آيه شريف: [اين آيه‌] درباره على بن ابى طالب ٧ نازل شده است، هنگامى كه وى در شب خارج شدن پيامبر خدا به سوى غار، در بستر وى خوابيد.

و روايت شده است هنگامى كه على ٧ در جاى پيامبر ٦ خوابيد، جبرئيل ٧ بالاى سرِ او و ميكائيل ٧، پايين پاى او ايستادند و جبرئيل، بانگ در مى‌داد: «آفرين، آفرين! چه كسى مانند توست، اى پسر ابو طالب؟ خداوند به تو بر فرشتگانش مباهات مى‌كند» و [اين‌] آيه، نازل شد.

ر. ك: ج ١ ص ٢٢٥ (ايثار شگفت در شب هجرت).

ج ٩ ص ٤٨١ (كمال از خود گذشتگى).

ج ١٢ ص ٤٨٥ (جعل ساختن احاديثى در مذمّت وى).