دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٥ - حديث

خداوند كه كتاب او ارجمند است،

درباره على ٧ و وليد، آيه‌اى فروفرستاد.

٣٠٩١. الأمالى، صدوق از ابو مِخْنَف لوط بن يحيى و جمعى از دانشوران، درباره بحثى كه بين امام حسن ٧ و وليد بن عقبه روى داد: امام حسن ٧ به او فرمود: در بدگويى‌ات از على ٧، تو را سرزنش نمى‌كنم؛ چرا كه به دليل شرابخوارى، هشتاد ضربه شلّاق به تو زده است و در جنگ بدر، به دستور پيامبر ٦، پدرت را به گونه‌اى ناگوار (قتل به صبر)، كشته است و خداوند، در چندين آيه، او را «مؤمن» ناميده و تو را «فاسق» خوانده و شاعر، درباره تو و على بن ابى طالب ٧ گفته است:

خداوند در قرآن بر ما

درباره على ٧ و وليد، آيه‌اى نازل كرد.

وليد را در جايگاه كفر نشاند

و على ٧ را در مقام ايمان جاى داد.

آن كه مؤمن است و خدا را مى‌پرستد

همچون كسى نيست كه فاسق و خيانت‌پيشه است.

پس از اندكى وليد

و على ٧ آشكارا به جزا فراخوانده خواهند شد.

على ٧ در آن‌جا بهشت را پاداش خواهد گرفت‌

و وليد، جزايش زبونى خواهد بود.

ر. ك: ج ١٢ ص ٤٢٧ (وليد بن عقبه).

شواهد التنزيل: ج ١ ص ٥٧٢ ٥٨١.