دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٧ - حديث

٣٠٨١. تفسير القُرطُبى به نقل از عبد اللّه بن عطا: به ابو جعفر پسر على بن حسين بن على بن ابى طالب : (امام باقر ٧) گفتم: مى‌پندارند كسى كه «نزد او دانش كتاب است»، عبد اللّه بن سلام است. فرمود: «او فقط على بن ابى طالب ٧ است».[١]

٣٠٨٢. الكافى به نقل از بريد بن معاويه: از امام باقر ٧ [درباره‌] «بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»، پرسيدم. فرمود: «مقصود، ماييم وعلى ٧ اوّلين وبالاترين و بهترينِ ما پس از پيامبر خداست».

٣٠٨٣. امام صادق ٧: خداوند تبارك و تعالى در قرآن درباره موسى ٧ فرموده است: «در الواح [تورات‌] بر او در هر موردى پندى نگاشتيم» و نگفت همه پندها را؛ و از زبان عيسى ٧ فرموده است: «تا درباره بعضى از آنچه در آن اختلاف مى‌كرديد، برايتان توضيح دهم» و نگفت: همه چيز را؛ ولى درباره سرور شما امير مؤمنان فرموده است: «بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد».

[١] در الدرّ المنثور( ج ٤ ص ٦٩٩) به نقل از ابن منذر از شعبى آمده است: درباره عبداللّه بن سلام، در قرآن چيزى نازل نشده است.

و در تفسير الطبرى( ج ٨ جزء ١٣ ص ١٧٨) از ابو بشر آورده كه سعيد بن جبير گفته است: چه طور مى‌تواند منظور از آن، عبداللّه بن سلام باشد؟