دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٣ - حديث

٣٠٧١. امام باقر ٧ در تفسير سخن خدا «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او در پى اوست ...»: آن‌كه بر حجّتى روشن از پروردگارش است، رسول خداست، و آن‌كه بعد از وى در پى او و شاهدى از اوست، امير مؤمنان است، سپس اوصياى وى، يكى پس از ديگرى.

٣٠٧٢. امام صادق ٧ در تفسير سخن خدا «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او، در پى اوست»: در اين جا، مراد از آن كه بر حجّتى روشن از پروردگارش است، پيامبر خداست و شاهدى از او كه در پى اوست، على ٧ است كه پس از او به عنوان امام مى‌آيد و حجّتى بر امّتِ پس از وى خواهد بود.

٣٠٧٣. الكافى به نقل از احمد بن عمر حلّال: از ابو الحسن ٧ (امام كاظم يا امام رضا ٨) درباره سخن خداى عز و جل: «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او، در پى اوست»، پرسيدم.

فرمود: «امير مؤمنان كه درودهاى خدا بر او باد شاهد بر پيامبر خداست و پيامبر خدا، بر حجّت روشن از جانب پروردگارش است».

٣٠٧٤. شواهد التنزيل به نقل از ابن عبّاس، درباره سخن خدا «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او، در پى اوست»: [ابن عبّاس‌] گفت: مراد، پيامبر ٦ است و مقصود از «شاهدى از او، در پى اوست»، على بن ابى طالب ٧ است.

٣٠٧٥. تفسير الفخر الرازى در تفسير سخن خدا «و شاهدى از او، در پى اوست»: قول سومْ اين‌كه مراد، على بن ابى طالب ٧ است و معناى آن اين است كه او در پىِ آن حجّت روشن است و اين‌كه خداوند فرموده است: «از او»، يعنى اين شاهد از محمّد و جزئى از اوست، و مقصود از اين [تعبير]، گراميداشت اين گواه است با اين كه وى، جزئى از محمّد ٦ است.