دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١١ - حديث

كه تيغ سلمانى بر سرش خورده نيست،[١] مگر اين كه آيه‌اى كه او را به سوى بهشت مى‌رانَد يا به دوزخ مى‌كشاند، مى‌شناسم».

مردى گفت: اى امير مؤمنان! آيه‌اى كه درباره تو نازل شده، كدام است؟

فرمود: «آيه «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او در پى اوست ...». پيامبر خدا، بر حجّت روشن اوست و من شاهدى از او» هستم.

٣٠٦٩. امام حسن ٧: خداوند در كتابش كه بر پيامبر مرسلش فرو فرستاده، گفته است: «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است وشاهدى از او در پى اوست ...». پيامبر خدا همان حجّت روشن از جانب پروردگارش است و پدرم، كسى است كه در پى او و شاهدى از اوست.

٣٠٧٠. تفسير فرات به نقل از زيد بن سلام جُعفى: بر امام باقر ٧ وارد شدم و گفتم: خدا خيرت دهد! خيثمه از تو درباره سخن خدا «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از او، در پى اوست ...»، [مطلبى را] نقل كرد. او به من گفت كه شما گفته‌ايد: «پيامبر خدا، بر حجّتى روشن از جانب پروردگارش بود و على ٧ پس از وى، پيرو او و همو، «شاهد» است. آيا اين آيه، درباره وى نازل شده است؟

امام باقر ٧ فرمود: «سوگند به خدا، خيثمه درست گفته است و من همين‌گونه به وى گفته‌ام».

[١] اصطلاح« هر آن كه تيغ سلمانى بر سرش خورده است»، در واقع يك ضرب المثل است و يكى از دو احتمال در منشأ پيدايش آن به نظر مى‌رسد: يا از مراسم عبادى تقصير و حلق در ايّام حج برگرفته شده است و يا از مراسم« عقيقه» براى فرزندان كه در بين عرب سابقه ديرينه‌اى داشته است. البته احتمال دوم، قوى‌تر است. در هر صورت، مراد از آن در اين جا، عمومِ قريش است.