دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٩ - فصل يكم على از زبان قرآن

از سوى ديگر، از اين سخن بلند رسول خدا مى‌توان فهميد كه قرآن، برترين سند راهنما بر عظمت على، گوياى شأن و منزلت و ارجمندى‌هاى اوست كه:

قرآن با على است.[١]

اين نكته از همان روزگاران نزول قرآن، بر هيچ كس پوشيده نبود كه پيامبر خدا فرمود:

خداوند، آيه‌اى نفرستاد كه در آن «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد» باشد، جز آن كه على در قلّه آن و امير آن بود.

مفسّر بزرگ قرآن، عبد اللّه بن عباس، نيز گفته است:

در قرآن، آيه‌اى نيست كه در آن، «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد» باشد، جز آن كه على، قلّه، امير و شريف آن است. خداوند، ياران محمّد را در قرآن، مورد سرزنش قرار داده و از على، جز به نيكى ياد نكرده است.

و نيز گفته است:

درباره هيچ كسى آن مقدار آيه قرآنى نازل نشده كه درباره على نازل شده است.

حذيفة بن يمان نيز گفته است:

در قرآن، آيه‌اى با خطاب «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد» نازل نشده، مگر آن‌كه على هسته و كانون آن است.

مجاهد گفته است:

درباره على، هفتاد آيه نازل شده كه هيچ‌كس در آنها با وى شريك نيست.

عبد الرحمن بن ابى ليلى گفته است:

درباره على، هشتاد آيه روشن و شفاف از كتاب خدا نازل شده است و هيچ‌كس از اين امّت با او در اين آيه‌ها سهيم نيست.

[١] ر. ك: ج ١٠ ص ٥٤٧( دانش كتاب).